• Świat Dishonored


    Marass

    Świat Dishonored,

    czyli opis świata przedstawionego na potrzeby sesji Honor for All

     

    Większość przedstawionych informacji to kompilacja artykułów z polskiej i anglojęzycznej wiki Dishonored. Część z nich to z kolei moje osobiste dopowiedzenia i dookreślenia pewnych wydarzeń, a także moi NPC, dlatego nie traktowałabym tego zbioru, jako kanonicznego, ale jeśli ktoś chce sobie gdzieś wykorzystać to oczywiście feel free.

     

    Lokacje

     

    cq3UcUC.jpg

     

    • Cesarstwo Wysp

     

    Potocznie Wyspy lub Cesarstwo – państwo ze stolicą w Dunwall, na którego czele stoi Cesarz lub Cesarzowa oraz Parlament (monarchia parlamentarna). W czasie nieobecności władcy i innych zaistniałych sytuacjach, na czele Cesarstwa staje Lord Regent.

     

    Początkowo Cesarstwo obejmowało tylko wyspę Gristol, ale wkrótce się rozrosło i po kolei podbiło pozostałe Wyspy, z których najważniejsze to (oprócz Gristolu) Tyvia, Serkonos i Morley. Wyspa Morley dołączyłą do Cesarstwa o wiele później niż pozostałe, gdyż jej ludność długo się opierała najeźdźcy.

     

    Cesarstwo przez długi czas próbowało bezskutecznie skolonizować Kontynent Pandyzjański i założyć na nim miasto, które w przyszłości mogłoby rywalizować z samą stolicą. Z powodu niekorzystnego klimatu, dużej odległości od metropolii oraz wielu innych niebezpieczeństw, związanych między innymi z pandyzjańską fauną, żadna akcja kolonizacyjna nie zakończyła się powodzeniem.

     

    Cesarstwo Wysp jest jedynym krajem występującym w grach Dishonored. Oprócz Kontynentu Pandyzjańskiego nie pojawia się bezpośrednie wspomnienie innego kraju. Można jednak założyć, że inne - niewyspiarskie - państwa istnieją, ale wysunięte daleko poza stałe lądy Cesarstwo, nie nawiązuje żywych kontaktów z kontynentem.

     

    • Gristol

     

    Największa z Wysp, serce Cesarstwa i dom połowy mieszkańców znanego świata. Oprócz stolicy, Dunwall znajdują się tu miasta takie jak Białe Urwisko, Potterstead, Baleton, Redmoor i Driscol. Gristol posiada łagodny klimat, a jego krajobraz to głównie zielone wzgórza i zamglone łąki. Na jego terenie hodowane są owce, gazele i krwawoły. Większość mieszkańców Gristolu zamieszkuje na wsi. Jest to lud wesoły i pracowity, silnie związany z morzem – wciąż istnieje tradycja posyłania do marynarki chociaż jednego syna.

     

    Turyści z Gristolu szczególnie upodobali sobie Serkonos. Najwięcej podróżnych przyjmuje Cullero, ale to Karnaca jest ulubionym ośrodkiem wypoczynkowym elit serca Cesarstwa. Jednak lud Gristolu jest narodem ksenofobicznym. O zamordowanie Cesarzowej został oskarżony Serkeńczyk, Lord Protektor Corvo Attano. W stolicy sugeruje się, że to przez jego pochodzenie, gdyż był pierwszym Cesarskim Obrońcą spoza Gristolu.

     

    Przemysł Gristolu opiera się na połowach ryb i w szczególnej mierze na pozyskiwaniu tranu z wielorybów. Przetwórstwo i łowiectwo wielorybów wzrosło po wynalazku Esmonda Roseburrowa, który zastąpił dotychczasowe źródła energii właśnie wielorybin tranem. Oprócz tego, w Gristolu jest rozwinięte górnictwo kontrolowane przez arystokratyczne rodziny Pendletonów, Boyle'ów i Brimsleyów. Ci pierwsi zarządzają kopalniami srebra, gdzie wykorzystuje się pracę niewolniczą, a Boyle'owie ostatnio odkryli na swoich ziemiach złoża diamentów.

     

    Gristol jest wzorowane na Europie Zachodniej: Francji, krajach niemieckojęzycznych i w szczególności na Anglii w XIX wieku. Mówi o tym stopień uprzemysłowienia Gristolu, jego klimat i kultura, a także konserwatywność i ksenofobizm cechujący społeczeństwo Anglii w tym okresie.

     

    • Tyvia

     

    Najbardziej wysunięta na północ wyspa w Cesarstwa o klimacie surowym i zimnym. W Tyvii znajdują się takie miasta jak: Samara, Yaro, Caltan, Dabokva, Tamarak, Alexin, Meya.

     

    Tyvia ma klimat zimowy; dominują na niej łańcuchy górskie wznoszące się nad zamarzniętymi równinami. Podróż pomiędzy poszczególnymi miastami jest wyczerpująca i niebezpieczna ze względu na żyjące tu niedźwiedzie i watahy dzikich brytanów.

     

    Mimo, że Tyvia jest surową krainą, jej architektura, kuchnia, moda i sztuka są bardzo złożone i eleganckie, jakby były przeciwieństwem jej pierwotnej natury. Sam naród Tyvian jest bardzo dumny ze swojej spuścizny i dziejów, stanowi niemal osobną rasę niż ludzie z południa, którymi się nie przejmuje.

     

    Tyvia jest inspirowana państwami Skandynawii i Europy Wschodniej. W Gruzji i na Krymie produkuje się wina, a Polska jest światowym eksporterem gruszek. Jednak większość nazw i imion jest inspirowanych językiem rosyjskim, a klimat zarówno rosyjskim, jak i skandynawskim.

     

    • Serkonos

     

    Nazywane klejnotem Południa – najbardziej wysunięta na południe wyspa Cesarstwa, o ciepłym klimacie. Znajdują się tu cztery miasta: Bastillian, Saggunto, Karnaca i Cullero.

     

    Serkonos jest znane z ciepłych wiatrów i niekończących się, piaszczystych plaż. Jest to region o klimacie ciepłym, często odwiedzany przez turystów z północnych partii Cesarstwa. Największym ośrodkiem, gdzie przewija się najwięcej podróżnych, jest Cullero, ale poważaniem elity Cesarstwa najbardziej cieszy się Karnaca.

     

    Jedzenie serkeńskie jest tradycyjnie ostre. Tutaj produkuje się kaszanki, a także uprawia winogrona, figi. Stąd też pochodzą wyroby tytoniowe z Cullero Cigars, często spotykane w Dunwall. Podróżnicy z północy sprowadzają z Serkonos przepisy i modę. Nawet tańce, których Serkeńczycy uczą się w młodości, są cenione w Gristolu za ich zmysłowość.

     

    Stałym problemem Serkeńczyków są piraci z Archipelagu Serkeńskiego, napadający statki kupieckie kursujące pomiędzy Wyspami, a także łodzie wielorybnicze.

    Serkonos, położone najbliżej Kontynentu Pandyzjańskiego, podobnie jak Gristol, przetrwało swoją Szczurzą Zarazę. Z tym, że w Serkonos przybyła ona właśnie z Pandyzji, a nie była wywołana przez przeciwników cesarzowej.

     

    Z Serkonos pochodzi Corvo Attano, który, przybywszy do Gristolu, wielokrotnie stykał się z tego powodu z niechęcią. Nic w tym dziwnego, według stereotypu znanego wśród Straży Miejskiej w Dunwall, w Serkonos "są tylko kupcy i dziwki".

     

    Serkonos jest silnie inspirowane Europą Południową: państwami Półwyspu Iberyjskiego, Włochami, Grecją i krajami byłej Jugosławii. Wskazuje na to ciepły klimat, częste odwiedziny turystów, nazwy własne, piraci i serkeńska żywność.

     

    • Morley

     

    Najmniejsza wyspa Cesarstwa, która dołączyła do niego na samym końcu. W Morley znajdują się miasta Alba, Arran, Caulkenny, Fraeport i Wynnedown. Morley zostało podbite przez Cesarstwo jako ostatnie z Wysp. Wkrótce po tym, ludność Morley podniosła bunt przeciwko najeźdźcy, zryw narodowowyzwleńczy znany jako Insurekcja w Morley, ale okupant wygrał.

     

    Klimat wyspy jest pochmurny, a szary i gęsty mech zwiesza się z gałęzi drzew. Rosną tu jabłonie z wyśmienitymi jabłkami popularnymi w Gristolu, a także orchidee.

     

    Insurekcja w Morley stała się przyczyną niechęci wobec mieszkańców Gristolu i pozostałych wysp. Mimo tego, ludzie z Morley są niezwykle energiczni i weseli. Przejawia się to w tradycji Festiwalu Mieszadeł (jest to święto, w czasie którego mieszkańcy Morley ubierają się na czerwono, chodzą boso i noszą wielkie sztandary) i legendarne uwielbienie jadła i napitku ludności Morley. Naród ten posiada też bogate tradycje poetów, muzyków i filozofów – ich utwory to zarówno pieśni karczemne, jak i wartościowe książki.

     

    Morley wzorowane jest przede wszystkim na Szkocji oraz Irlandii.

     

     

    Oś czasu

     

     

    -3000

     

    Według podań wtedy właśnie młody chłopiec miał zostać poświęcony Pustce. Tak powstał Odmieniec.

     

    0

     

    Powstanie nowoczesnego kalendarza i koniec ery Wielkiego Palenia. Był to kult, który prowadził koczowniczy tryb życia, podróżując od miasta do miasta, werbując nowych członków i stawiając sobie jeden cel: zniszczenie istniejącej kultury. Niewiele wiadomo o tym, w jaki sposób ludności osiadłej udało się pokonać potężny i choć prymitywny to zdeterminowany Kult Wielkiego Palenia. Legendy głoszą, że do zwycięstwa przyczyniły się osoby naznaczone przez Odmieńca.

     

    800

     

    Zniknięcie ostatnich przedstawicieli starożytnej cywilizacji, ulokowanej na terenach Dunwall w Gristolu.

     

    1500

     

    1572 - utworzenie Akademi Filozofii Naturalnej w Dunwall. Jest to  instytucja edukacyjna, która przyciąga do siebie najtęższe i najważniejsze umysły z terenu całych Wysp, by razem zgłębiać naturę w jej prastarych murach. Jej siedziba mieści się na skraju Dunwall, a jej rektorem jest aktualnie medyk cesarski, Anton Sokołow. Akademia kształci młodych studentów na filozofów, alchemików, kosmologów i specjalistów od wiwisekcji. Naucza o tajemnicach ciała ludzkiego, świata fizycznego i nieboskłonu poprzez przeprowadzanie sekcji zwłok i ujarzmianie elektryczności. Z powodu utarczki z rektorem, Sokołowem, z grona członków Akademii został wydalony Piero Joplin, który był najmłodszym członkiem Akademii w historii. Za mury Akademii wstęp mają tylko studenci i czcigodni członkowie.

     

    1600

     

    1625, 14. dzień Miesiąca Pieśni: zakończenie Wojny Czterech Koron i utworzenie Cesarstwa Wysp.

     

    1626, 2. dzień Miesiąca Sieci: korancja pierwszego Cesarza Cesarstwa Wysp: Finlay'ego Morgengaarda I. Dynastia Morgengaardów władała do roku 1705.

     

    1626, 20. dzień Miesiąca Drewna: powołanie Parlamentu Cesarstwa Wysp z siedzibą w Gristolu.

     

    1631, Morgengaard zleca powstanie pierwszej floty statków wielorybniczych. Tym samym rozpoczyna się era polowania i handlu wielorybami na szeroką skalę.

     

    1650

     

    1651, koronacja pierwszej w historii Cesarzowej - Valessy Morgengaard.

     

    1669, koronacja pierwszego cesarza z dynastii Rhydderchów - Aneirina Rhydderch. Dynastia ta władała tylko do roku 1705 i została obalona w wyniku zamachu stanu. Historia każe traktować Rhydderchów jako władców miałkich i nieudolnych.

     

    1700

     

    1701, w Dunwall powstaje pierwsze Opactwo Kongregacji Wszechludzi. Powołuje je rewident John Clavering.

     

    1705, koronacja pierwszego Cesarza z dynastii Olaskir - Yefima Olaskira. Dynastia Olaskirów władała przez niemal wiek, do roku 1801. W przeciwieństwie do Rhydderchów zasłynęła z surowości, ale i umiejętności utrzymania porządku w rozproszonym Cesarstwie. Za czasów Olaskirów uporzadkowano wiele spraw prawnych, a Kongregacja Wszechludzi stała się oficjalnie wyznawaną religią.

     

     

    06uaxmx.png

    Symbol Kongregacji Wszechludzi

     

    1705, w tym samym roku rozpoczął się konflikt zbrojny o charakterze religijnym, który przeszedł do historii pod nazwą Wojny Rektyfikacyjnej. Był to konflikt zapoczątkowany przez siły Kongregacji Wszechludzi, których działania wymierzone zostały przeciwko wyznawcom Odmieńca i innych religii zniesionych następnie między 1705 a 1708 roku na skutek zwycięstwa Kongregacji. 1708 rok uznaje się też końcem Wojny Rektyfikacyjnej. Zakończyła ją bitwa o Biały Klif, nazywana Oblężeniem Białego Klifu. Po długich zmaganiach Kongregacji Wszechludzi udało się zająć Biały Klif i tym samym przypieczętować zwycięstwo. Krwawa walka między zwolennikami Odmieńca a siłami Kongregacji przyniosła za sobą również serię profetycznych przepowiedni. Jedna z nich zapowiedziała Szczurzą Zarazę w Dunwall.

     

    1708, koniec budowy Opactwa Kongregacji Wszechludzi w Gristolu.

     

    1711, Kongregacja Wszechludzi zostaje uznana jako oficjalna religia Cesarstwa.

     

    1750

     

    1786, 12. dzień Miesiąca Ziaren: narodziny Antona Sokołowa, rektora Akademii Filozofii Naturalnej.

     

    1798, 25. dzień Miesiąca Sieci: narodziny Corvo Attano w mieście Karnaca na wyspie Serkonos.

     

    1800

     

    1801, 27. dzień Miesiąca Sieci: zniszczenie miasta Wynnedown - stolicy wyspy Morley. Cesarstwo Wysp rozpoczyna coraz intensywniejszą ekspansję, mającą na celu przyłączenie wciąż niezależnego Morley w granice państwa.

     

    1801, 1. dzień Miesiąca Lodu: rozpoczyna się Insurekcja w Morley. Był to zryw narodowowyzwoleńczy mieszkańców Wyspy Morley przeciwko okupantowii. Cesarstwo pokonało buntowników, a Insurekcja stała się kolcem w oku ludności Morley i symbolem niechęci pomiędzy nimi, a resztą Cesarstwa.

     

    1801, 8. dzień Miesiąca Klanów: zabójstwo cesarzowej Larisy Olaskir. Przeciwnicy Olaskirów zaatakowali w momencie, w którym większość sił Cesarstwa skupiona była na tłumieniu Insurekcji w Morley.

     

    1801, 17. dzień Miesiąca Klanów: po zabójstwie cesarzowej Cesarstwo Wysp przeżywa kryzys polityczny. Powołany zostaje urząd Lorda Regenta, który sprawuje władzę do powołania nowego cesarza.

     

    1802, 15. dzień Miesiąca Ziaren: zakończenie Insurekcji w Morley. Chociaż siły wyspy przegrywają, a Morley staje się oficjalnie częścią Cesarstwa, to zwycięstwo to zostaje okupione wielkimi stratami, z którymi Gristol boryka się przez kolejne lata.

     

    1803, rozpoczyna się Wielka Wędrówka Morley - tysiące mieszkańców zniszczonej wyspy uciekają do Serkonos, a zwłaszcza Karnaki.

     

    1803, 13. dzień Miesiąca Wiatru: Morley uchwala nową konstytucję, uznając siebie jako część Cesarstwa Wysp.

     

    1803, 3. dzień Miesiąca Ziaren: po dwuletnim sprawowaniu władzy przez Regenta, powołany zostaje nowy Cesarz: Euhorn Jacob Kaldwin I. Tron obejmuje dynastia Kaldwinów.

     

    1805, 3. dzień Miesiąca Ziemi: narodziny Jessamine Kaldwin.

     

    R5aEtJd.png

     

    1806, pierwsza wielka wyprawa na Kontynent Pandyzjański, ufundowana przez lorda Prestona Moray i jego żonę Verę. Morayowie wraz z ekspedycją złożoną z naukowców badają rodzimą faunę i florę. Odkrywają również, że w Pandyzji wciąż istnieje kult Odmieńca.

     

    1808, po wieściach przyniesionych przez ekspedycję Morayów, Anton Sokołow wyrusza na kontynent z własną ekspedycją. Pragnie odnaleźć Odmieńca.

     

    1809, 1. dzień Miesiąca Drewna: powstanie Straży Miejskiej Dunwall. W założeniu ma być to organ prawny, który dba o porządek w mieście. W rzeczywistości zdobywająca coraz większe przywileje Straż Miejska, patroluje nie tylko ulice, ale także budynki użyteczności publicznej, a nawet prywatne domostwa. Przestępcy wysyłani są do zakładu karnego, zwanego Więzieniem Coldridge, wybudowanym w bliskim sąsiedztwie Dunwall Tower. Straż Miejska jest oficjalnym organem porządkowym w Dunwall, jednak respektuje poczynania Rewidentów Kongregacji Wszechludzi, którzy upoważnieni są do wprowadzania porządku siłą w razie konieczności.

     

    1810

     

    1810, 2. dzień Miesiąca Ziaren: po powrocie z Kontynentu Pandyzjańskiego Vera Moray zapada na ciężką chorobę. Przetransportowana zostaje do Instytutu Addermire - najlepszego ośrodka medycznego w Cesarstwie Wysp, znajdującego się w Serkonos.

     

    1814, archeolodzy z Gristolu dokonują sensacyjnego odkrycia, odnajdując ruiny starożytnej cywilizacji pod ulicami Dunwall.

     

    1814, Corvo Attano wygrywa prestiżowy turniej walki na miecze Ostrze Verbeny, organizowany co roku w Karnace przez diuka Serkonos. Zdobywa główną nagrodę, stając się najmłodszym w historii członkiem Wielkiej Straży w Serkonos.

     

    1816, Corvo przybywa do Dunwall z diukiem Abele. Staje się politycznym prezentem diuka dla Cesarza.

     

    1817, 7. dzień Miesiąca Pieśni: dwunastoletnia Jessamine Kaldwin, córka cesarza i przyszła następczyni tronu, mianuje Corvo swoim osobistym obrońcą, nadając mu tytuł Lorda Protektora.

     

    1818, 22. dzień Miesiąca Lodu: żona cesarza, Beatrix Blayne Kaldwin, umiera w połogu. Dziecko nie dożywa świtu.

     

    1818, Nadrewidentem Kongregacji Wszechludzi zostaje Thaddeus Campbell.

     

    1819, inauguracja Uniwersytetu Cesarskiego, poświęconego pamięci Beatrix Blayne Kaldwin.

     

    1820

     

    1820, Anton Sokołow dokonuje przełomowego odkrycia dla nauki i patentuje nowy sposób przetwórstwa wielorybiego tranu, który od tej pory na szeroką skalę wykorzystuje się do napędzania urządzeń elektrycznych.

     

    1823, osiemnastoletnia Jassamine Kaldwin i dwudziestosześcioletni Corvo Attano zostają kochankami.

     

    1825, 19. dzień Miesiąca Mroku: śmierć Cesarza Euhrona Jacoba Kaldwina.

     

    1825, 1. dzień Miesiąca Wielkiego ZimnaL koronacja Cesarzowej Jessamine Kaldwin I.

     

    Rok 1825 rozpoczyna Epokę Wynalazków. Industrializacja postępuje sukcesywnie za sprawą wynalazków Sokołowa oraz Piero Joplina - jego największego konkurenta w nauce.

     

    1826, 2. dzień Miesiąca Deszczu: narodziny Emily Drexel Leli Kaldwin.

     

    1830

     

    1830, awans Hirama Burrowsa na Cesarskiego Mistrza Szpiegów. Burrows stanie się wkrótce przywódcą spisku wymierzonego w cesarzową Jessamine Kaldwin, a po jej śmierci Lordem Regentem Cesarstwa Wysp. Jest odpowiedzialny za sprowadzenie szczurzej zarazy z Pandyzji. Motywacją do tego było przekonanie o niższości uboższych mieszkańców Dunwall względem arystokracji, jednak, zaraza wymknęła się spod kontroli, obejmując swoim zasięgiem większość miasta. Gdy Corvo został wysłany przez cesarzową za granicę Gristolu, by poprosić o pomoc władców sąsiednich wysp, Burrows zaczął się obawiać, że jego czyn zostanie wykryty, dlatego postanowił zamordować Jessamine Kaldwin. W przygotowaniu zamachu i utrzymaniu się przy władzy pomagała mu rzesza najwyżej postawionych w Dunwall ludzi. Wszyscy ci otrzymali wpływy i pieniądze, których im brakło za rzadów cesarzy. Był to Nadrewident Campbell biorący bezpośredni udział w spisku, Custis i Morgan Pendleton, którzy (zapewne) za zysk materialny postanowili ukryć Emily Kaldwin, kochanka Regenta, Lady Boyle, wspierająca go finansowo oraz pośrednio Anton Sokołow, który mimo że nie brał udziału w zamachu, uzbroił ludzi Burrowsa w maszyny napędzane tranem. Po zamachu, Burrows, obejmując pełnię władzy, wprowadził restrykcyjne sposoby walki z zarazą: zaostrzył kwarantannę, nakazał zamontować ściany światła, zarządził godzinę policyjną i wprowadzenie patroli tallboyów, mających za zadanie walczyć ze szczurami i płaczkami, czyli ludźmi w ostatniej fazie choroby, rozpoznawalnymi po agresywnym zachowaniu.

     

    1830, na początku lat trzydziestych pistolety oficerów Straży Miejskiej zostają ulepszone poprzez wykorzystanie technologii wielorybiego tranu.

     

    1833, zaimpelementowanie wynalazów Sokołowa w Dunwall: między innymi ścian światła oraz pylonów elektrycznych.

     

    1835, w Dunwall rozpoczyna się Szczurza Zaraza. Początkowo obejmuje wyłącznie dzielnice najbiedniejszych.

     

    1835, sytuacja przybiera coraz dramatyczniejszy obrót. Dzielnica Finansowa Rudshore, znana obecnie pod nazwą "Zatopiona Dzielnica" zostaje poddana specjalnej kwarantannie i otoczona przez ściany światła. Z powodu rozprzestrzeniania się zarazy władze miasta decydują się na otworzenie tamy rzeki i zatopienie dzielnicy. Po zamknięciu i osuszeniu terenu dystrykt staje się bazą dla zabójców, pragnących wzbogacić się na wybuchu epidemii.

     

    1836, kiedy Szczurza Zaraza przybiera na sile Corvo zostaje wysłany przez Cesarzową poza granice Gristolu, aby odnaleźć przyczynę zarazy i remedium na chorobę.

     

    1837, 18. dzień Miesiąca Ziemi: zabójstwo Cesarzowej Jessamine Kaldwin. Udany zamach na życie władczyni został przeprowadzony przez Burrowsa i jego popleczników. Cesarski Mistrz Szpiegów zadbał również o to, by w zamach wmanewrować Corvo. Zostaje on osadzony w Więzieniu Coldridge i uznany winnym zamachu stanu. Corvo Attano udaje się uciec z więzienia dziewięć miesięcy później przy pomocy Lojalistów. Postanawia oczyścić swoje imię, a także odnaleźć morderców Jessamine. Z tego właśnie powodu nawiązuje pakt z Lojalistami - małą grupą złożoną z ludzi niezadowolonych z władzy Lorda Regenta Hirama Burrowsa, mająca na celu pozbawienie go tronu i osadzenie na nim prawowitej następczyni tronu, Emily Kaldwin. Po pokonaniu Lorda Regenta i osadzeniu go w Więzieniu Coldrige następuje rozłam w grupie – część z jej członków zostaje zamordowanych, a Corvo zatruty. Przywódcy spisku porywają Emily z zamiarem osadzenia jej na tronie jako marionetkę. Niedługo potem dochodzi do kłótni między przywódcami Lojalistów, która kończy się otwartą wojną. Corvo udaje się odzyskać Emily, a także, wraz z przeciwnikami radykalnych Lojalistów - pokanać zbuntowanych przywódców ugrupowania.

     

    1837, 1. dzień Miesiąca Drewna: koronacja Cesarzowej Emily Drexel Leli Kaldwin. Emily ma zaledwie jedenaście lat w czasie swojej koronacji. Władzę decyzyjną powierza Corvo, który nieustannie ją wspiera. Lord Protektor odnajduje Antonq Sokołowa i jego największego konkuretna - Piero Joplin. Dzięki połączeniu sił Sokołow i Joplin tworzą udoskonalone lekarstwo na Szczurzą Zarazę, dzięki czemu udaje się ją opanować, a ostatecznie - pokonać.

     

    1840

     

    1845, 2. dzień Miesiąca Deszczu: Emily Koldwin kończy osiemnaście lat. Corvo aranżuje fikcyjny zamach, aby sprawdzić jej umiejętności bojowe. Spotyka się to z niechęcią opinii publicznej.

     

     

    Najważniejsze postacie

     

    • Dynastia Kaldwinów

     

    Cesarz Euhorn Jacob Kaldwin I (koronacja: 1803, śmierć: 1825)

    Pierwszy władca z dynastii Kaldwinów, który objął władzę po dwuletnich rządach Lorda Regenta i zastąpił na tronie dynastiię Olaskirów, których linia wygasła.

    Jego rzady określane są czasem dobrobytu. Euhorn wydał rozkaz budowy Mostu Kaldwina - ogromnej konstrukcji, łączącej brzegi rzeki Wrenhaven. Do czasów Szczurzej Zarazy mieściły się na nim budynki, zamieszkałe przez elity artystyczne Dunwall. W późniejszym czasie most został ulepszony o najnowocześniejsze wynalazki Antona Sokołowa. Cesarz Euhorn zajął się również rozbudową sieci kanałów pod Dunwall, które miały odprowadzać wodę z Wrenhaven, tym samym minimalizując ryzyko powodzi, a także wzmocnić posady Dunwall, które w przyszłości groziło zawaleniem. W latach trzydziestych w sieci kanałów rozlokowano zakażone szczury, które szybko się rozmnożyły. Krążą plotki, że po śmierci żony Beatrix Cesarz zapałał uczuciem do cesarskiej służącej, z którą miał wieloletni romans trwający aż do jego śmierci.

     

    Beatrix Blayne Kaldwin (śmierć: 1818)

    Żona Cesarza Euhorna Jacoba Kaldwina I. Umarła w połogu w roku 1818, osieracając trzynastoletnią wówczas Jessamine Kaldwin.

     

    XA8xEiM.jpg

    Jessamine Kaldwin I

     

    Cesarzowa Jessamine Kaldwin I (ur. 1805 zm. 1837, koronacja: 1825 w wieku dwudziestu lat)

    Niewiele wiadomo o wczesnym życiu Jessamine. Chorowita matka i zajęty nią ojciec sprawiali jednak, że dziewczyna szybko nauczyła się o siebie troszczyć. W wieku dwunastu lat mianowała Corvo Attano swoim osobistym ochroniarzem i nadała mu miano Lorda Protektora. Została koronowana na Cesarza krótko po śmierci swojego ojca, w roku 1825. Podczas gdy rządy jej ojca określane są czasem relatywnego spokoju i dobrobytu, Cesarstwo Wysp pod przewodnictwem Jessamine zostanie zapamiętane jako okres politycznych intryg i konfliktów, które podkopały pozycję Cesarstwa. Warto jednak zauważyć, że rządy Jessamine były bodaj najbardziej sprawiedliwymi w dziejach Cesarstwa Wysp. W czasie Szczurzej Zarazy kategorycznie odrzuciła propozycję Hirama Burrowsa, dotyczącą wprowadzenia kwarantanny i wszczęcia programu deportacyjnego wśród mieszkańców najbiedniejszych dzielnic, podkreślając, że życie każdego obywatela Dunwall liczy się dla niej tak samo. Była tak zdeterimnowana, żeby odnaleźć lekarstwo na Szczurzą Zarazę, że wysłała w zagraniczną misję Lorda Protektora, a wówczas również już jej wieloletniego kochanka Corvo Attano. Bez najbliższego obrońcy stała się łatwym celem dla zamachowców. Obecnie przypisuje się jej również dużą naiwność, wynikającą z faktu, że zaufała Cesarskiemu Mistrzowi Szpiegów, który ją zdradził. Jessamine zginęła przed zażegnaniem Szczurzej Zarazy w roku 1837, osieracając jedenastoletnią Emily.

     

     

    tumblr_o7bmizuj6e1ri36afo2_400.png

    Jedenastoletnia Emily Drexel Lela Kaldwin I

     

    Cesarzowa Emily Drexel Lela Kaldwin I (ur. 1826, koronacja: 1837 w wieku jedenastu lat)

    Jedyna córka Jessamine Kaldwin i Corvo Attano. Porwana po udanym zamachu na życie matki, a następnie przetrzymywana przez wewnętrznie skłóconych Lojalistów. Ostatecznie uratowana przez Corvo, została koronowana w wieku jedenastu lat. W czasie pierwszych lat jej panowania priorytetem stało się uporanie ze Szczurzą Zarazą, co udało się osiągnąć dzięki połączonym umiejętnościom najtęższych umysłów cesarstwa: Antona Sokołova i Piero Joplina. O umiejętnościach bojowych Emily, która od najmłodszych lat szkolona była do walki przez Corvo, krążą legendy. Za edukację młodej cesarzowej odpowiadał sam Anton Sokołow, o którym wyraża się z nieukrywanym podziwem. Jej największym skarbem jest wiszący w komnatach cesarzowej portret Emily pędzla Sokołowa.

     

     

    • Postacie związane z dworem

     

    Corvo Attano - Lord Protektor, cesarski namiestnik, kochanek Cesarzowej Jessamine i ojciec Emily Kaldwin. Odegrał istotną rolę w czasie Szczurzej Zarazy, odbijając Emily z rąk Lojalistów i doprowadzając do jej koronacji. Przyjaciel Antona Sokołowa. Jako jedyny posiada uniwersalny klucz do wszystkich pomieszczeń w Dunwall Tower i cieszy się w zamku bezgranicznym zaufaniem. Przez część arystokracji nienawidzony, co wiąże się z jego pochodzeniem. Corvo urodził się i dorastał w Serkonos. Przybył do Dunwall dopiero w wieku siedemnastu lat, stając się prezentem od diuka Abele dla Cesarza Euhrona. Rok później został mianowany Lordem Protektorem Jessamine. Chociaż zasłynął jako cesarski obrońca, a o jego umiejętnościach bojowych krążą legendy, część gristolskiej arystokracji uznaje go za niegodnego posiadania tak wielu praw na dworze. Z niechęcią spotykają się również tworzone przez niego grupy zaufanych współpracowników, z których część nie posiada nawet tytułu szlacheckiego, a wprowadzana jest w sprawy wagi państwowej.

     

    Lord-Regent-Hiram-Burrows-1376718530-244

    Hiram Burrows

     

    Hiram Burrows - najpierw Cesarski Mistrz Szpiegów, przywódca spisku wymierzonego w cesarzową Jessamine Kaldwin, a po jej śmierci Lord Regent Cesarstwa Wysp. nJest odpowiedzialny za sprowadzenie szczurzej zarazy z Pandyzji. Motywacją do tego było przekonanie o niższości uboższych mieszkańców Dunwall względem arystokracji, jednak, zaraza wymknęła się spod kontroli, obejmując swoim zasięgiem większość miasta. Gdy Corvo został wysłany przez cesarzową za granicę, by poprosić o pomoc władców sąsiednich państw, Burrows zaczął się obawiać, że zostanie wykryty jego czyn, dlatego postanowił zamordować Jessamine Kaldwin. Po zamachu, Burrows, obejmując pełnię władzy, wprowadził restrykcyjne sposoby walki z zarazą: zaostrzył kwarantannę, nakazał zamontować ściany światła, zarządził godzinę policyjną i wprowadzenie patroli tallboyów, mających za zadanie walczyć ze szczurami i płaczkami. Tak ostra polityka Lorda Regenta spotkała się z dezaprobatą wielu przedstawicieli arystokracji. Ostatecznym gwoździem do trumny Burrowsa okazał się zatarg z Mistrzem Propagandy - Gustavem Abercrombie. Bez wiedzy Burrowsa wyemitował on poprzez znajdujące się w całym mieście megafony nagranie, sporządzone przez Lorda Regenta i kierowana do najbardziej zaufanych współpracowników, w którym przyznaje się on do zaplanowania morderstwa cesarzowej i sprowadzenia Szczurzej Zarazy. Obecnie Hiram Burrows przebywa w lochach Więzienia Coldrige. Choć powinien zostać stracony za zamach stanu, to na tę decyzję czekano aż do osiągnięcia pełnoletności przez Cesarzową Emily. Ta, ku zdziwieniu większości, zdecydowała się na zachowanie Burrowsa przy życiu i wymierzyła mu karę dożywotniego pozbawienia wolności.

     

    Gustav Abercrombie - Mistrz Propagandy w Dunwall. Przyczynił się do obalenia Hirama Burrowsa. Obecnie przebywa na emeryturze i wrócił na swoją rodzinną wyspę - Morley. Chociaż Abercrombie urodził się w Gristolu, to jego rodzice pochodzą właśnie z Morley.

     

    Thaddeus Campbell - nadrewident, religijny przywódca Kongregacji Wszechludzi, spiskowiec przeciwko cesarzowej Jessamine Kaldwin i bliski współpracownik Lorda Regenta, Hirama Burrowsa. To on najaktywniej dążył do wmanewrowania Corvo w zabójstwo Jessamine. Został skazany na śmierć przez powieszenie przez Emily Kaldwin, a wyrok wykonano w roku 1845. Na nic zdały się głośne protesty przedstawicieli Kongregacji Wszechludzi, którzy naciskali dwór na ułaskawienie Campbella. Emily pozostała nieugięta, sprzeciwiając się części członków Parlamentu.

     

    Ladys Boyle - istnieją aż trzy kobiety znane jako Lady Boyle. Jest to wdowa po Lordzie Boyle, Waverly, i jej dwie siostry, Esma i Lydia. Każda odegrała niebagatelną rolę w wydarzeniach, związanych ze Szczurzą Zarazą. Wszystkie siostry, a także dawniej zmarły mąż Boyle, przed wiele lat co roku organizowały tradycyjny i prestiżowy bal maskowy, na który zaprasza się najznamienitsze rody Dunwall. Brak otrzymania zaproszenia na to przyjęcie równa się z wykluczeniem z życia towarzyskiego wśród arystokracji. Tradycja ta przetrwała do dzisiaj.

     

    Waverly Boyle była najmłodszą z sióstr i jednocześnie wdową po Lordzie Boyle i panią Rezydencji Boyle'ów. Uchodziła za najpoważniejszą i najbardziej paranoiczną siostrą, gdyż bezustannie obawiała się o swoje życie. Mówiło się, że ma napady nierozważniej frywolności, po których następuje długi okres melancholii, a otoczenie Boyle'ów najbardziej obawiało się właśnie Waverly. Przez długi czas odrzucała wszelkich zalotników, aż w końcu bez pamięci zakochała się w Hiramie Burrowsie. To właśnie dzięki fortunie Boyle'ów Burrows mógł opłacić zamachowców Jessamine i dojść do władzy jako Lord Regent. Waverly popełniła samobójstwo po pojmaniu Burrowsa.

     

    inDnGO7.jpg

    Esma Boyle

     

    Esma Boyle - za czasów młodości o jej rozwiązłości i nietypowych zwyczajach seksualnych krążyły legendy. W związku z nieprzyjemną sławą była spychana na plan dalszy przez obie siostry. Mówi się, że Esma urodziła córkę, nic bliżej o niej jednak nie wiadomo. Wiadomo tylko, że Esma od tamtego czasu zmieniła się nie do poznania, stając się orędowniczką Kongregacji Wszechludzi. Spędziła wiele czasu z Antonem Sokołowem, poznając tajniki czytania z gwiazd. Obecnie żyje w letniej rezydencji Boyle'ów na obrzeżach Dunwall.

     

    screen-shot-2013-07-07-at-10-46-07-am.pn

    Lydia Boyle

     

    Lydia Boyle - uzdolniona muzycznie siostra opłakująca swą niezdolność do znalezienia mężczyzny, który by jej dorównał. Jest jednym z najbardziej utalentowanych muzyków w całym Dunwall, gdy jest sama, gra na klawikordzie. Nie wydaje się także zbytnio uduchowiona. Gdy siostry przejęły ich aktualny dom od Nadrewidenta, Lydia zadbała o to, aby "zbezcześcić" każde pomieszczenie. Zainwestowała wielkie środki finansowe, by pomóc w pojmaniu Thaddeusa Campbella. Optowała też publicznie za jego powieszeniem.

     

    300px-Tgt_antonsokolov_is.png?version=c7

    Anton Sokołow

     

    Anton Sokołow - rektor Akademii Filozofii Naturalnej, nadworny medyk, konstruktor i malarz. Jest twórcą najskuteczniejszego lekarstwa na szczurzą zarazę, eliksiru zdrowia Sokołowa. Sokołow pochodzi z Tyvii, najdalej wysuniętej na północ Wyspy Cesarstwa. Jako talent został odkryty przez Esmonda Roseburrowa, który był nauczycielem młodego konstruktora. Kariera Sokołowa rozwijała się w szybkim tempie. Został przyjęty do Cesarskiej Akademii zrzeszającej najwybitniejsze umysły. W niedługim czasie został jej przewodniczącym. Dzięki wielu wynalazkom i ulepszeniom stał się ważną postacią na cesarskim dworze. Przez cały czas konkurował z innym genialnym konstruktorem, Piero Joplinem, który został na jego wniosek wydalony z Akademii, mimo iż był jej najmłodszym członkiem w historii. Oprócz zdolności naukowych Sokołow posiadał talent malarski. Był zatrudniany do malowania portretów przez najważniejsze osoby w państwie, między innymi przez samą cesarzową. Po wybuchu epidemii szczurzej zarazy w Dunwall Sokołow opracował najskuteczniejsze lekarstwo przeciw chorobie. Podczas badań nad eliksirem konstruktor zarażał biednych mieszkańców miasta i wykonywał na nich eksperymenty. Targany wyrzutami sumienia zdecydował się współpracować z Piero Joplinem przy dystrybucji ulepszonego wspólnie leku na Szczurzą Zarazę, co umożliwiło zakończenie epidemii.

     

    Piero Joplin - naukowiec i wynalazca, były członek Akademii Filozofii Naturalnej, jeden z lojalistów. Piero był najmłodszym w historii naukowcem przyjętym do Akademii Filozofii Naturalnej. Pobił tym rekord dokonany przez Antona Sokołowa, więc medykowi cesarskiemu się to nie spodobało i wydalił go z Akademii. Rozpoczęło to konflikt między dwoma najwybitniejszymi umysłami w Cesarstwie. Rozpoczęta przez Sokołowa waśń została dodatkowo podsycona przez Piero, oskarżającego rektora Akademii o kradzież niektórych jego projektów, na przykład formuły eliksiru. Zaraz po rozpoczęciu się epidemii szczurzej zarazy Piero miał sen, w którym ukazał mu się młody chłopiec umierający na szalejącą w Dunwall chorobę. Twierdzi, że od tego czasu w czasie snu zaczął odwiedzać go Odmieniec. Z biegiem czasu przywódcy Lojalistów coraz gorzej traktowali naukowca, między innymi odmawiali mu dostępu do składników niezbędnych do pracy. Wynalazca widział, że sytuacja staje się coraz bardziej niebezpieczna i przewidział, że wybuchnie otwarty konflikt z Farleyem Havelockiem, dlatego rozpoczął budowę potężnego pylonu elektrycznego na dachu swojego warsztatu. Przypuszczenia Piero sprawdziły się, udało mu się uciec przed ludźmi Havelocka wraz z Sokołowem do swojego warsztatu, gdzie z pomocą Corvo i swojego konkurenta dokończył prace nad pylonem. Tam zakończyła się waśń pomiędzy naukowcami, którzy razem dokończyli projekt Piero.

     

    Farley Havelock - jeden z najważniejszych admirałów w cesarskiej flocie, po śmierci Cesarzowej Jessamine Kaldwin został wyrzucony ze stanowiska, prawdopodobnie ze względu na jego nielojalność wobec nowego Lorda Regenta. Po tych wydarzeniach założył konspiracyjne ugrupowanie – Lojalistów, którzy postawili sobie za cel odebranie władzy Burrowsowi i osadzenie na tronie Emily Kaldwin. Admirałowi brakowało człowieka który mógłby wyeliminować ludzi odpowiedzialnych za zabicie cesarzowej, dlatego zaplanował ucieczkę Corvo Attano z więzienia. Po wyjściu na wolność, zgodnie z planem Havelocka, Lord Protektor dołączył do spiskowców. Okazuje się, że admirał miał plany co do Emily. Z bliżej nieznanych powodów postanowił otruć Corvo i zabić wszystkich spiskowców, a potem przejąć władzę jako Lord Regent. On, Pendleton i Martin zabierają Lady Emily na Wyspę Zimoskółki pozostawiając pub i pozostałych przy życiu Lojalistów na łasce Straży Miejskiej. Został zabity przez Corvo, podczas udanej próby odbicia Emily Kaldwin.

     

     

    Najważniejsze ugrupowania

     

    Wielorybnicy

    Grupa przestępcza na czele z Daudem, zwanym również Nożownikiem z Dunwall, która specjalizuje się w skrytych porwaniach i morderstwach. Posługują się mocami nadprzyrodzonymi i są bezpośrednio odpowiedzialni za śmierć cesarzowej Jessamine Kaldwin. Posiadają swoją siedzibę w Zatopionej Dzielnicy. Nazwa wzięła się od charakterystycznego stroju zabójców, składającego się z kombinezonu i maski ochronnej noszonej przez robotników pracujących w rafineriach przy przetwórstwie tranu.

     

    Gang Bottle Street

    Grupa przestępcza mająca swoją siedzibę w Destylarni Whiskey w Dzielnicy Destylarni. Jej przywódcą jest Slackjaw. Gang Bottle Street zajmuje się przede wszystkim destylowanie i sprzedażą podrobionego przez nich eliksiru zdrowia Sokołowa, a także sprzedaje nielegalny alkohol. Emily Kaldwin bezskutecznie stara się rozbić gang, regularnie posyłając jego członków do Więzienia Coldrige. Zazwyczaj jednak nieuchwytny Slackjaw werbuje nowych popleczników.

     

    Parlament

    Organ władzy ustawodawczej w Cesarstwie Wysp, a także budynek, w którym mieści się jego siedziba. Swoje biuro w Parlamencie posiadał Lord Estermont, ale pod nim znajdował się stary kanał. Pewnego dnia biuro zostało zalane, a ze ścieków wypełzły szczury, które pożarły Estermonta żywcem. Krzyczał i błagał o pomoc, ale inni lordowie zabarykadowali drzwi i zostawili go na pastwę szczurów. Na czele Parlamentu stoi Premier - przewodniczący Parlamentu Gristolu i Cesarstwa.

     

    Admiralicja

    Urząd sprawujący zwierzchnictwo nad marynarką Gristolu, we wczesnej historii Cesarstwa odpowiedzialny za wybór na stanowisko Cesarskiego Mistrza Szpiegów.

     

    Lojaliści

    Początkowo mała grupa złożona z ludzi niezadowolonych z władzy Hirama Burrowsa, mająca na celu pozbawienie go tronu i osadzenie na nim prawowitej następczyni tronu, Emily Kaldwin. Po wewnętrznych walkach w czasie Szczurzej Zarazy Lojaliści się przegrupowali. Obecnie są ugrupowaniem aktywnie wspierającym rządy Emily Kaldwin. Nieoficjalnie przewodzi im Piero Joplin. Cześć Lojalistów zasiada w Parlamencie.

     

    Straż Miejska

    Organizacja prawna zajmująca się pilnowaniem porządku, łapaniem przestępców i wydawaniu wyroków sądowych. Na jej czele stoi Generał Tobias.

     

     

    Religie i magia

     

    Kongregacja Wszechludzi

    Religia panująca w Cesarstwie Wysp i zakon wojowniczych Rewidentów, na którego czele stoi Nadrewident. Organizacja ta opiera się na Siedmiu Zakazach i skupia się głównie w Dunwall oraz Białym Urwisku. Cały zakon jest wymierzony przeciwko Odmieńcowi i wszelkim mocom określanym jako „czarna magia”, ale oprócz tego reguluje także sprawy cywilne w Cesarstwie i upływ czasu poprzez Kalendarz Wysp i Ucztę Zatracenia. Wyznawcy Kongregacji Wszechludzi wierzą, że bogiem i stwórcą jest Kosmos. Wszelkie duchy, istniejące między ziemią a Kosmosem, takie jak Odmieniec, sieją niepokój i odwracają ludzi od prawdziwej wiary.

     

    Siedem Zakazów

    Błędzące Spojrzenie,

    Kłamliwy Język,

    Próżnujące Dłonie,

    Niespokojne Stopy,

    Nienasycony Apetyt,

    Rozpustne Ciało,

    Zagubiony Umysł.

     

    Nadrewident

    Najwyższy tytuł w hierarchi Kongregacji Wszechludzi przysługujący jej religijnemu i politycznemu przywódcy czczonemu przez pozostałych Rewidentów, członkiń Zakonu Wyroczni i zgromadzenia reprezentantów wszystkich miast i miasteczek w Cesarstwie. Bezpośrednio pod nim znajdują się wszyscy Rewidenci. Obowiązkiem Nadrewidenta jest interpretacja Siedmiu Zakazów, stanowienia ich ucieleśnienia oraz inicjowania ważnych uroczystości, takich jak Uczta Zatracenia. Nadrewidenta wybiera grupa Rewidentów zwana Kręgiem Wpływów w czasie Uczty Malowanych Imbryków. Po elekcji Nadrewidenta, następuje Rytuał Inwestytury, czyli uroczyste przekazanie nowowybranemu władzy w Kongregacji i jej insygni. Prochy części Nadrewidentów, jeśli nie wszystkich, zostały złożone w Izbach Pamięci w biurze Nadrewidenta. Obecnie funkcję Nadrewidenta pełni Teague Martin - Lojalista, który został wybtany na Nadrewidenta po wyeliminowaniu spiskowaca Thaddeusa Campbella.

     

    Rewidenci

    Szeregowi członkowie Kongregacji Wszechludzi bezpośrednio podlegający Nadrewidentowi. Przyszli Rewidenci są wybierani z dzieci, które przybiorą najlepsze predyspozycje do tego. Gdy kandydat okaże odpowiednie inklinacje, zostaje naznaczone i przekazane do dalszych testów pod okiem przydzielonych im Rewidentów. Jeśli wybór zostanie poparty warunkami kosmologicznymi i innymi znakami, dzieci są wyprowadzane z domów i odbywają wędrówkę do posterunków poza Dunwall. W nich kandydaci są dalej obserwowani i oceniani aż do końca Miesiąca Deszczu. Potem odbywają pielgrzymkę do Białego Urwiska, gdzie podczas specjalnej cerenomii przeprowadza się ostatnie testy i wybory ustalające, które dzieci zostaną Rewidentami, a których należy się pozbyć. Rewidenci preferują broń białą, rzadko zobaczyć ich można z pistoletami. Chętnie wykorzystują jednak granaty, a także kontrowersyjny przyrząd zwany Urządzeniem Holdera, albo inaczej - pozytywką. Wynalezienie pozytywki przypisuje się pierwszemu Nadrewidentowi, Benjaminowi Holgerowi. Odkrył on, że istnieje gama 17 dźwięków opartych na prawidłach matematycznych, które mają zdolność zagłuszania wibracji pochodzących z Pustki, neutralizując tym samym działanie magii. Urządzenie zostało udoskonalone w czasie trwania akcji gry przez Wysokiego Inżyniera Bartholomewa, wynalazcę pracującego dla Kongregacji.

     

    Zakon bądź Sekta Wyroczni

    Odpowiedni do Kongregacji Wszechludzi zakon żeński założony przez Gwen Horncroft, na którego czele stoi Wielka Wyrocznia. Należące do niego mniszki są niewidome i prawdopodobnie trudnią się wróżbiarstwem i wieszczeniem.

     

    Wielka Wyrocznia

    W Kongregacji Wszechludzi żeński odpowiednik Nadrewidenta, przeorysza Zakonu Wyroczni.

     

    Wielka Wyrocznia Gwen Horncroft

    Założycielka Zakonu Wyroczni i pierwsza Wielka Wyrocznia. Zmarła po zapadnięciu na chorobę psychiczną.

     

    Wielka Wyrocznia Dalia Somons

    Pierwsza kobieta pochodząca z Serkonos, która dołączyła do Zakonu Wyroczni. Założyła na swojej ojczystej wyspie pierwszą Kapliczkę Wyroczni. Została zamordowana przez wyznawców Odmieńca.

     

     

    Odmieniec

    BjCc7Vz.jpg

    Odmieniec jest postacią mistyczną. Ani dobrą, ani złą.

     

    Tajemnicza, nadnaturalna istota, określana niejasno jako pół-diabeł i pół-anioł. Niektórzy twierdzą, że wygląda jak zwykły młody człowiek z krótkimi, brązowymi włosami oraz czarnymi oczami. Wiele ludzi czci jego osobę, choć to postrzegane jest jako herezja przez Kongregację Wszechludzi. Odmieniec jest źródłem wszelkiej magii w świecie Dishonored, a jego kapliczki można znaleźć na całych wyspach. Podobno naznacza wybrane sobie osoby Znakiem Odmieńca, dając im umiejętności magiczne. Odmieniec istnieje w sferze między ziemią a Kosmosem nazywaną Pustką. Ma umiejętność pojawiania się w ludzkich snach.

     

     

    Technologia

     

    Auto szynowe lub powóz  

    Pojazd osobowy używany w Cesarstwie Wysp przez klasę wyższą do podróży po szynach ulokowanych na najważniejszych ulicach miast. Auto szynowe posłużyło także do transportu przez Zatopioną Dzielnicę projektu pocisków zapalających do pistoletu. Pojazd jednak zaginął, a jego cenny ładunek był poszukiwany przez grupy szabrowników.

     

    Audiogramy

    Są to nagrane dźwięki zapisane na metalowej tabliczce. W większości są to prowadzone dzienniki przez mieszkańców Dunwall, ale audiogramy są także używane do przekazywania wiadomości lub odtwarzania muzyki.

     

    Ściana światła

    Wynalazek Antona Sokołowa, upowszechniony w czasie Szczurzej Zarazy i używany przez Straż Miejską, służący do ochrony przejść przed przeciwnikami i odgradzaniu części miasta, zgodnie z nakazem Lorda Regenta dotyczącego kwarantanny. Składa się z czujnika ruchu i dwóch słupów emitujących impulsy elektryczne, gdy przeciwnik znajdzie się między nimi. Porażenie prądem ze ściany światła jest śmiertelne i powoduje spopielenie ciała.

     

    Pylon elektryczny

    Wynalazek Antona Sokołowa, będący na wyposażeniu Straży Miejskiej. Jest to źródło prądu elektrycznego wyposażone w detektor, podobne do ściany światła, aczkolwiek pylony patrolują obszar o danym zasięgu. To urządzenie jest zasilane tranem.

     

    Tran

    Najważniejszy składnik pozyskiwany z morskich zwierząt Pandyzji oraz Tyvii (głównie wielorybów). To właśnie na nim opiera się w głównej mierze technologia Dunwall, którą stanowią zarówno elementy obronne (pylony, ściany światła, wieże obronne, tallboy'e) miasta jak i również przedmioty użytku codziennego (dla przykładu: megafony czy też różnorodne wehikuły). Stał się on również głównym powodem industrializacji miasta. Dzięki mechanizacji produkcji znacznie poprawiła się jakość i szybkość prac wykonywanych przez mieszkańców. Tran wielorybi składowany jest w specjalnych kontenerach ciśnieniowych ze względu na jego wysoka niestabilność strukturalną. Jest on dość łatwy do rozpoznania ze względu na swoją niebieska barwę. Istnieje teoria, iż kolor ten powstaje ze względu na olbrzymie ciśnienie panujące w oceanach Pandyzji, połączonych z wysoką temperaturą ciała wielorybów. Tran został odkryty jako naturalna forma energii przez filozofa działu przyrodniczego, Esmonda Roseburrowa. Na początku olej był zbierany i wykorzystywany wyłącznie jako łatwopalne źródło energii. Esmond postanowił zmienić jego sposób użytkowania, po odkryciu dokonanym podczas obserwacji najniższej warstwy społecznej. Poprzez proces rafinacji zmienił jego formę, która ulepszyła technologicznie Wyspy na wieki. Znaczne zmiany zostały dokonane powiew w przemyśle wielorybniczym, który z błahostki przemienił się w najbardziej liczącą się markę na wszystkich wyspach. Fabryki Gravesa oraz im podobne zostały rozbudowane w prężnie działające super-faktorie z których czerpały nieustannie całe miasta. W późniejszych czasach Anton Sokołow przedstawił własny projekt, który w szybkim tempie poprowadził do uzbrojenia Dunwall. Według opowieści wielorybników, w czasach sprzed industrializacji zdobywanie tranu było dość wymagające ze względu na niebezpieczne wody oceanów. Groźny był również wiatr oraz prądy morskie szkodzące starym łodziom. Jednak dzięki wprowadzeniu do użytkowania tranu, zmienił się również sposób jego pozyskiwania. Nowe łodzie na przykład odpalają silniki na sam widok stad tych olbrzymich stworzeń. Gdy stado wielorybów zostanie wypatrzone łodzie podpływają do największych osobników. Gdy olbrzym jest wystarczająco blisko, wystrzeliwane są harpuny by nie doprowadzić do ucieczki osobnika. Po osłabnięciu zwierzęcia haki za pomocą wysięgników wbijane są w tułów oraz ogon. Podczas powolnego wciągania na pokład wieloryby huczą powodując drżenie kadłuba. Gdy osobnik znajduje się już na pokładzie, załoga zaczyna wstępną obróbkę olbrzyma, odcinając najlepsze kawałki tłuszczu wciąż żywego zwierzęcia. Statek zawraca do portu przy akompaniamencie cichego wycia olbrzyma. Wieloryby transportowane są do rzeźni, takich jak główna Rzeźnia Gravesa, gdzie statki oczekują na końcową obróbkę zwierza zmarłego we wręcz piekielnym bólu. Tłuszcz uzyskany z wielorybów przesyłany jest do rafinerii specjalnymi tankowcami, gdzie czeka go powolny proces przetwórstwa, jak i rafinacji w zbiornikach. Wieloryby mniejszych gabarytów mogą zostać dostarczone bezpośrednio do rafinerii. Po zakończeniu całej operacji tran jest pobierany za pomocą dozowników wprost do specjalnych kanistrów ciśnieniowych, które następnie transportowane są droga lądową jak i morską wprost do klientów faktorii.

     

    Wieża strażnicza

    Jedno z urządzeń stosowanych przez Straż Miejską. Jest to metalowa wieża, służąca do patrolowania określonego obszaru za pomocą czujnika połączonego z reflektorem.

     

    Megafon

    Urządzenie elektryczne, służące do ogłaszania wiadomości i ogłoszeń w największych miastach Cesarstwa. Oprócz tego, za jego pomocą jest emitowany sygnał alarmowy, wzywający okolicznych strażników. Za nadawanie komunikatów odpowiedzialny jest oficer propagandy, mający swoje biuro w Tower. Podobnie jak inne urządzenia elektryczne, megafony są zasilane tranem.

     

    Teleekran (nazwa nieoficjalna)

    Maszyna do przekazywania obrazu i dźwięku na odległość, używana tylko w Dunwall Tower do komunikowania się z podległą mu strażą Tower. W budynku znajdują się tylko dwa takie teleekrany – w holu i w komnatach Cesarzowej. Teleekran wciąż ma charakter prototypu.

     

    Tallboy

    Elitarna jednostka Straży Miejskiej. Jest to uzbrojony w łuk i opancerzony strażnik, poruszający się na mechanicznych, szczudłowatych nogach. Tallboye zostały opracowane po wybuchu epidemii szczurzej zarazy. Duża wysokość na której znajduje się strażnik miała pomóc w eliminowaniu poruszających się po powierzchni ziemi szczurów i płaczków bez niebezpieczeństwa zakażenia.

     

     

    Kalendarz

     

    W Cesarstwie Wysp obowiązuje miara czasu taka, że każdy z trzynastu miesiąc trwa 28 dni (ma więc 4 tygodnie, a cały rok trwa 364 dni). Każdy rok kończy się Ucztą Zatracenia i nie jest zapisywany do oficjalnej rachuby czasu. Nowy rok rozpoczyna się, gdy zarządzi tak Nadrewident.

     

    Miesiące:

    1. Miesiąc Ziemi
    2. Miesiąc Ziaren
    3. Miesiąc Sieci
    4. Miesiąc Deszczu
    5. Miesiąc Wiatru
    6. Miesiąc Mroku
    7. Miesiąc Wielkiego Zimna
    8. Miesiąc Lodu
    9. Miesiąc Palenisk
    10. Miesiąc Żniw
    11. Miesiąc Drewna
    12. Miesiąc Klanów
    13. Miesiąc Pieśni

     

    Uczta Zatracenia

    Czas po ostatnim Miesiącu Pieśni, który nie zalicza się do normalnej rachuby czasu – czas biegnie poza kalendarzem. Uczta kończy się w momencie, kiedy zarządzi tak Nadrewident wzywając do hymnu pokuty, a czyni to, gdy pojawią się odpowiednie znaki kosmologiczne. Czas ten jest wykorzystywany do niezdrowej zabawy pełnej rozpusty, bezprawia i chaosu. Ludzie malują twarze lub zakładają maski by ukryć swą tożsamość i wylęgają na ulice by się bawić. Nikt nie skarży się na uczynione krzywdy, odejścia do zasad i złamania przysiąg. Ten czas nie jest zapisany i prawnie nie istnieje.




    Opinia użytkownika


    Brak komentarzy do wyświetlenia



    Żeby dodać komentarz, musisz założyć konto lub zalogować się

    Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze

    Dodaj konto

    Załóż nowe konto. To bardzo proste!


    Zarejestruj nowe konto

    Zaloguj się

    Posiadasz już konto? Zaloguj się tutaj.


    Zaloguj się teraz