StrefaRPG Kanał główny http://strefarpg.net/index.php Sat, 19 May 2012 13:32:35 +0000 10 StrefaRPG http://img840.imageshack.us/img840/345/logoui.png http://strefarpg.net/index.php X-Men vs Przeznaczenie (Aruna) http://strefarpg.net/topic/8622-x-men-vs-przeznaczenie-aruna/ Niektórzy twierdzą, że z przeznaczeniem można walczyć. Cóż, nie zawsze jest to wskazane. Sat, 19 May 2012 13:32:35 +0000 http://strefarpg.net/topic/8622-x-men-vs-przeznaczenie-aruna/ Chapter 12: Endsong (Aquaman) http://strefarpg.net/topic/9628-chapter-12-endsong-aquaman/ Instytut dla Utalentowanej Młodzieży, Bayville

Lot nie trwał może specjalnie długo, ale kiedy adrenalina zaczęła opadać, a z nią poziom ekscytacji, wszyscy odczuwali znużenie. Znużenie i zmęczenie. A po Lotusie, wciąż trzymającym w ramionach Mystique, było widać też mieszankę rozdrażnienia i radości. Milczał jednak przez całą podróż. Podobnie zresztą jak większość. Mogła to być jednak cisza przed burzą, biorąc pod uwagę zachowanie części podopiecznych.
W końcu śmigłowce wiozące Generation X z dodatkowymi pasażerami zawisły nad Instytutem. Pod nimi znajdował się basen, który w tej chwili rozsunął się, odsłaniając wlot do hangaru. I jako pierwszy osiadł w nim helikopter pilotowany przez Emmę, zaś zaraz za nim Corteza. Oba osiadły miękko na płytach lądowiska, w niewielkiej odległości od siebie. Ciszę w hangarze i maszynach, która nastała po lądowaniu zakłócał jedynie odgłos zwalniających wirników.
- Daniel, Jane i Lysanis, idziecie ze mną do gabinetu. - powiedziała Emma, podnosząc się ze swojego miejsca. - Julian, chcę żebyś porozmawiał z Erikiem. Razem z twoją przyjaciółką, jeśli to możliwe. Cała reszta-idźcie się przebrać, umyć, zjeść coś. -
Gdy mutanci opuszczali maszyny, na lądowisku pojawił się już Erik. Magneto powitał wszystkich ciepłym, ojcowskim uśmiechem. Dzięki jego obecności i takiemu powitaniu, można było się poczuć że wróciło się do domu. Zwłaszcza, że Erik obdarzył troskliwym spojrzeniem każdego z nich. Zupełnie jakby wszyscy byli nie tylko jego wychowankami, ale i dziećmi. Nawet trójka, którą Emma zabierała ze sobą do gabinetu została w ten sposób powitana. Gdy ci minęli już Magneto, ten spojrzał na Juliana i wystający nieśmiało z jego kieszeni różowy łebek. Uniósł pytająco brew, a Keller uśmiechnął się tylko i poprosił Lehnsherra na bok.
- Nick poprosił mnie, żebym poprosił tę młodą damę - zaczął Julian - aby przemyślała możliwość rozpoczęcia nauki w twojej szkole. -
- Och. - Erik uśmiechnął się ciepło, patrząc na niewielkich rozmiarów Yocheved. - Spokojnie moja droga. Masz może ochotę na coś do jedzenia? Może chcesz coś ciepłego do picia? - zapytał z troską. - Nazywam się Erik Lehnsherr, a to jest moja szkoła. -
Lehnsherr. To nazwisko nie było obce Yocheved. Jej dziadek opowiadał jej młodzieńcu o tym imieniu. Poznali się w obozie koncentracyjnym w Auschwitz w Polsce, w czasach II Wojny Światowej. Podobno chłopak powyginał solidną bramę, kiedy Niemcy próbowali rozdzielić go od rodziców. Sześciu żołnierzy miało problem, by go utrzymać.

Emma, Daniel, Hyllos i odzyskująca siły Girlpool, jako pierwsi opuścili hangar, przeszli przez skomputeryzowane podziemia wyglądające jak siedziba superbohatera z komiksów i wyjechali windą na górę. Minęli wychodzącego z pokoju Alexa Holdena, brata Jess, zeszli po schodach do holu, po czym skręcili w prawo. Emma poprowadziła ich korytarzem do gabinetu. Otwarła przed nimi drzwi i zaprosiła gestem do środka. Odmówiła przy tym wejścia przodem. Gdy w końcu trójka mutantów znalazła się w środku, poprosiła by usiedli na szerokiej kanapie. Sama zaś zajęła miejsce za solidnym, dębowym biurkiem. Usiadła ciężko na fotelu. I chociaż bardzo się starała, cała trójka widziała jak bardzo jest zmęczona i jak wielką ma ochotę na odpoczynek.
- Musimy poważnie porozmawiać. - zaczęła, podpierając głowę na jednej dłoni. Spojrzała przy tym na całą trójkę z nieco uniesionymi brwiami. - To, co stało się w hangarze w Kanadzie, ma się więcej nie powtórzyć. Żadnego mierzenia do siebie z broni. Żadnego uderzania się. A także, żadnego picia panie Angel. - Frost zmierzyła spojrzeniem Daniela i uniosła dłoń, by powstrzymać wszelkie protesty. - Alkohol jest dla pełnoletnich. A żadne z was nie ma ukończonych 21 lat. Nie chcę was widzieć pijących, czy będących pod wpływem. To po pierwsze. Po drugie-mocy używamy przeciwko sobie tylko w czasie treningów, tylko pod nadzorem opiekunów i TYLKO rozsądnie. Jesteśmy tutaj jak rodzina. Jak drużyna, jeżeli komuś to porównanie bardziej pasuje. Mamy tu sobie wzajemnie pomagać. Wiem, że możemy sobie działać razem na nerwy, jesteśmy w końcu tylko ludźmi. Ale tolerujmy się wzajemnie, a konflikty rozwiązujmy słownie, a nie przy użyciu siły. To do niczego nie prowadzi. Kąśliwe uwagi dotyczące wyglądu innych też nie są tu na miejscu. Mutacja działa także na wygląd co widać w przypadku Kurta, czy Talii. Liczę, że twoja reakcja Danielu, była ostatnią taką reakcją. - Emma westchnęła. - Jane, nie chcę widzieć, że chodzisz z bronią cały czas. Wiem - dodała szybko. - że jesteś do niej przyzwyczajona. Zostałam o tym poinformowana. Wiem też, że oczekujesz zapłaty za wszystko, co tu zrobisz i do tej pory zrobiłaś. Ale nie będziemy ci za to płacić. Deadpool wyraził się jasno. Jedyna zapłata na jaką możesz liczyć, to waniliowa cola i pizza. -
Frost przeciągnęła zmęczonym wzrokiem po całej trójce.
- Powinnam was uziemić, ale dzisiaj tego nie zrobię. Jako karę dostaniecie wspólny trening. Symulację poprowadzi Jess. Wasza trójka stworzy jedną drużynę, a drugą drużyną będą Speed, Healshot i Lorna. Pamiętajcie, potraktujcie to jako zabawę, sposobność do lepszego zgrania się i wzajemnego zaufania sobie, a także wykorzystania swoich mocy i talentów w niekonwencjonalny sposób. Nie będzie wam potrzebna żadna broń. To nie będzie trening związany z walką. A jako, że prowadzić go będzie Temp... cóż, nauczycie się spodziewać niespodziewanego. - Emma uśmiechnęła się nieznacznie. - Odpocznijcie trochę. Za trzy godziny bądźcie przy schodach. I jeżeli nie macie żadnych pytań, jesteście wolni. -

Tymczasem pozostali zdążyli opuścić podziemia Instytutu. Nim Emma zniknęła z Lysanisem, Danielem i Jane, pozwoliła Mad na wyciągnięcie Thomasa ze śpiączki. Na razie jednak poprosiła by nie zajmowała się Mystique. Zaś wybudzenie Thomasa nie trwało długo, a rozbudzony Craftsman przywitał Mad znacznie cieplej niż Christopher. O ile ten drugi tylko powiedział raczej suche "cześć", o tyle Thomas właściwie rzucił się na szyję Madeline. A teraz, oboje, wraz z pozostałymi, opuszczali właśnie windę. I jeszcze na korytarzu zostali "zaatakowani" przez brata Jess. Alex przepchnął się przez tłum mutantów i dopadł do siostry i szwagra. Gambita obrzucił tylko krótkim spojrzeniem, zaś Jess pochwycił w czułe braterskie ramiona i zaczął wiązankę nadopiekuńczego braciszka, w której stanowczo za często przewijały się słowa "na pewno nic ci nie jest?" i "kobieta w ciąży powinna odpoczywać".
- Jeżeli jesteście głodni, to kolacja na was czeka. - tymi słowami powitała ich Hotshot, która czekała na holu przy schodach wraz z Cordelią. Promiennym uśmiechem powitała wracających przyjaciół.]]> Sat, 19 May 2012 13:13:12 +0000 http://strefarpg.net/topic/9628-chapter-12-endsong-aquaman/ <![CDATA[[+18] Boskie Dziecię (Nadia)]]> http://strefarpg.net/topic/9407-18-boskie-dziecie-nadia/ "Boże, zlituj się nad mymi wrogami, bo ja z pewnością tego nie zrobię!"

George Patton
]]> Sat, 19 May 2012 11:20:26 +0000 http://strefarpg.net/topic/9407-18-boskie-dziecie-nadia/ MGvsBG (Nadia) http://strefarpg.net/topic/7635-mgvsbg-nadia/ ... Sat, 19 May 2012 10:48:30 +0000 http://strefarpg.net/topic/7635-mgvsbg-nadia/ <![CDATA[[R] Gasnące Słońca – Dzieci Bogów (mroczek)]]> http://strefarpg.net/topic/9651-r-gasnace-slonca-%26-8211%3B-dzieci-bogow-mroczek/ Dołączona grafika

01. 10. 5004 według kalendarza Świętej Terry, Leminkainen, Valdalla, Cortran

Brama rozchyliła się powoli zgrzytając niemiłosiernie. Kawaler Diego Acevedo de Hazat skrzywił się, dźwięk był jak dziesiątki igiełek wbijanych w jego obolałą głowę. Za to siedzący obok Obun wyglądał jakby twarz miał wykutą z kamienia. Obcy nacisnął na jeden z pedałów i pojazd zafurkotał kołami po żwirowej drodze. Gdy mijali strażników ci wyprężyli się jak struny, Diego odruchowo oddał honory, po czym naciągnął kapelusz głęboko na siwiejącą głowę, wszystko byleby osłonić biedne oczy przed upartym słońcem poranka.
W oddali basowo mruczały działa. Baterie strzelały od samego rana. Znak, że barbarzyńcy znów ruszyli do ataku. Bydlaki bezlitośnie wykorzystywały te jakże trudne dla wyznawców Wszechstwórcy chwile. Jednak ich zuchwalstwo miało już wkrótce zostać ukarane.
Baronowa spuściła ze smyczy Bractwo Wojenne – pomyślał z satysfakcją. Wątpił by mnisi zbyt długo męczyli się z improwizowanym najazdem Vuldroków. Hazat podejrzewał, ze baronowa chciała by spuścili spuścili trochę pary, wyładowali jakoś swój smutek. A może sami poprosili o przywilej ukarania pogan za tą jawną kpinę z jednego z najświętszych ludzi Znanych Światów?

Pojazd ruszył krętą, stromą, górską ścieżką, telepiąc się gorzej niż Decados po suto zakrapianej imprezie. Skoczek niewątpliwie byłby szybszy i wygodniejszy, ale jak na złość wszystkie były potrzebne w strefie walki. Acevedo jęknął, kiedy żołądek podjechał mu do gardła. Przez chwilę zastanawiał się nie poprosić sekretarza by trochę zwolnił. Dobrze pamiętał jak koszmarnie ta dróżka prezentowała się z wieży warowni, wąski poskręcany pas wijący się tuż nad przepaścią. Spojrzał na obcego i skrzywił się nieznacznie.
Z pozoru tak niewiele różną sie od nas - pomyślał. Twarz Obuna nosiła wszelkie znamiona człowieczeństwa, drobne różnice jak wysklepiony nos i zakola o charakterystycznym kształcie nie mąciły zbytnio tego wrażenia. Za to zupełnie niszczył je wyraz twarzy. Jolar zawsze wydawał się spokojny, bardziej jak hebanowy posąg niż żywa istota. Jego oblicze rzadko kiedy zmieniało swój wyraz. Nawet po tych wszystkich latach Diego nigdy nie mógł być do końca pewien, w jakim nastroju jest jego służący. To przez te oczy – stwierdził w myśli Hazat. Były czarne, pozbawione tęczówki i białka, a świat odbijał się w nich jak w lustrze, przysłaniając to co w środku. Niedawno przekonał się jak wiele mogły ukrywać.

- Wiesz, że to szaleństwo – westchnął Acevedo.
Obcy milczał wprowadzając pojazd w ciasny zakręt. Był dobrym kierowcą, co nieraz ratowało im obu życie.
- Wiem – przyznał krótko.
Hazat prychnął. Odmowa dyskusji. Czy to jedyny sposób, w jaki Jolar umiał wyrazić swój protest? Milczenie. Zawsze tylko to uparte, wyniosłe milczenie. Obun nie próbował uciec w nocy do swoich heretyckich znajomych. Nie polemizował z jego oskarżeniami. Nie wypierał sie jawnej zdrady. Zgodził sie zawieść Diega do miasta. Pewnie nawet sam się w kajdanki zakuje – pomyślał sucho szlachcic. To chyba był główny problem tej rasy. Byli zbyt łagodni, gdy przychodziło do walki o swoje.
Przez chwile myślał, że Jolar będzie się stawiał. Wtedy gdy wściekły wykrzyczał mu prosto w twarz jak bardzo się na nim zawiódł. Obun był jego sekretarzem, osobistym lekarzem i przyjacielem przez większość życia. Razem przeszli przez burzliwe lata wojen o tron, razem służyli Cesarzowi. Diego organizował ślub obcego, nosił na barana jego dzieci. Hazat nigdy by nie pomyślał, że Jolar może tak zakpić z powierzonego mu zaufania, zdeptać jego honor i to wszystko co razem przeszli.
Obun wysłuchał go z uwagą, minę miał zimna i zaciętą, po czym wypowiedział jedno słowo: „Lhora”. A Diego musiał wyjść i się napić, wlać w siebie tyle alkoholu by zapomnieć.
- Rozumiem czemu to zrobiłeś… ale to nie jest właściwa droga – westchnął już łagodniej. Ciążyła mu cisza miedzy nimi. Chyba na starość robił się sentymentalny.
Jolar w milczeniu wziął kolejny zakręt.

Dołączona grafika

Diego odwrócił się na chwile, patrząc na górująca nad nimi warownie. Wykuty w skale zamek dumnie wznosił się ku czystemu niebu, jak pięść wygrażająca wrogom Hawkwoodów. Po murach poruszały się drobne postacie w burych mundurach. Na wieżach błyskały lornetki wartowników.
- Jak długo Obuni kroczyli „właściwą” drogą? – spytał obcy.
Hazat uniósł brew. Czyżby w twardej skorupie pojawiła się szpara? A już myślał, że zapadła między nimi wieczna cisza.
- Od czasu pierwszego kontaktu podejrzewam – odparł Diego.
Jolar skinął głową, siwiejący kosmyk opadł mu na czoło.
- I dokąd ona nas zaprowadziła?
Acevedo skrzywił się.
- Nigdzie.
Obcy uniósł kącik ust w szyderczym uśmiechu.
Lhora.
Właściwa droga nie prowadzi nigdzie.

Szlachcic bezwiednie dotknął kieszeń kamizelki, pod palcami czuł złożone kartki. Raport pisał wczoraj w mesie oficerskiej w towarzystwie butelki wina. Przed oczami przemknęły mu wszystkie te okrucieństwa, które widział i czynił w czasie wojen o tron. Żadna z nich nie była jednak nawet w połowie tak trudna jak skreślenie tych kilku stron. Były jego ostatnią nadzieją na zachowanie twarzy. Były też wyrokiem dla jego przyjaciela.
- Wiesz, że musze to zrobić, prawda? – spytał, patrząc na Obuna, w jego czarnych oczach widział własne odbicie, twarz bohatera i mordercy.
- Wiem – przyznał Jolar i o dziwo w jego słowach nie było żalu. – Inaczej nie byłbyś sobą.
Diego westchnął i spojrzał w jasne niebo. Wszechstwórco…
Może jeśli będzie współpracował obniżą mu wyrok? – zastanawiał się spoglądając na niezmącone niczym kamienne oblicze obuna. Jak można być tak spokojnym, gdy całe twoje życie się wali. Czy on rozumie, ze to nasza ostatnia wspólna wyprawa? – zastanawiał sie szlachcic.
-Dobrze jest wierzyć w słuszność tego co się robi. To czyni z nas coś więcej niż pył na wietrze – powiedział obcy, cicho i z przekonaniem. Koła chrzęściły na żwirowej ścieżce. – Dobrze mieć za co umierać.
Obun szarpnął za kierownice, pojazd skręcił gwałtownie niemal wywracając się na bok, przeciął drogę w poprzek, wpadając wprost na drewniana barierkę. Ta ustąpiła z głuchym trzaskiem. Diego szeroko otwartymi ze zdziwienia oczami patrzył jak ziemia ucieka spod kół a przepaść i niebo tańczą ze sobą, gdy koziołkując spadali w dół. Nie zdążył krzyknąć, nawet nie miał czasu się przestraszyć nim pomarańczowy kwiat ognia pochłonął cały świat.

Dołączona grafika

08. 10. 5004 według kalendarza Świętej Terry, Byzantium Secundus, Galatea, Veridian, Obrzeża Port Authority


Dołączona grafika

Dyrektor Tylor Devilson wpatrywał się w światła wrzynające się w mrok nocy. Płonęły wszędzie rozjaśniając wieżowce z superbetonu jak drzewka na Lux Splendor. W oknie każdego biura, kramu czy domu mieszkalnego znajdowała się świeca, migoczący znak pamięci. Sędzia sam miał jedną na parapecie obok siebie, jej płomień rzucał migotliwy cień na jego wykrzywioną twarz, rozjaśniał ogniem siwe włosy a ciemne oczy wypełniał smutkiem. Z oddali dostrzegał kościoły i kapliczki były obstawione zniczami. Ludzie zbierali się wokół nich, lub zwyczajnie na ulicy i śpiewali hymny. Żałobne pieśni przez cztery doby wypełniały ulice. Tu wyglądało to niesamowicie, a co musiało się teraz dziać w Świętym Mieście? Nawet ktoś tak stary i zgorzkniały jak on – nadzorca jednej z większych komórek szpiegów Cesarskiego Oka – był poruszony.
Teraz, gdy minęły już cztery dni odkąd na Znane Światy spadła wieść o śmierci Patriarchy, Devilson czuł głęboki smutek. Bo pierwotny, piękny, spontaniczny zryw żalu i szacunku dla zmarłego wygasał a jego miejsce zastępowały dobrze mu znane obrzydliwe prawa rządzące światem. Kupcy zarabiali krocie na gadżetach z wizerunkiem Hezekiaha a zrozpaczony tłum wzięli w swoje łapy przywódcy i wywrotowcy wykorzystując go według własnych potrzeb. Potężna polityczna maszyneria rozkręcała się do wyścigu o władze nad największą i najpotężniejszą organizacją Znanych Światów.
Coś o tym wiedział, był częścią tej maszyny.

- Robisz się miękki – oznajmił dźwieczny głos.
- I to mówi kobieta, która kilka dni temu płakała tak rzewnie, że przez chwile chciałem ją postawić przed kancelarią zamiast fontanny – odpowiedział, odwracając się do swojej zastępczyni.
Iriana Sharpe stała w drzwiach patrząc na szefa z powagą. Pancerz opinał jej ciało podkreślając smukłe kształty, skutecznie zasłaniał metal i druty. Na pierwszy rzut oka trudno było zgadnąć jak dalece kobieta została złączona z maszynami.
- Kiedy wreszcie zaczniesz nosić uniform? – westchnął Devilson z dezaprobata kręcąc głową.
- Jak twoi ludzie zaprojektują taki, w którym mój tyłek nie wygląda jak szafa trzydrzwiowa – odpowiedziała uśmiechając się sucho. We dwoje pozwalali sobie na swobodny, mniej oficjalny ton.
Sędzia pokręcił głową, a on się dziwił, że ochrona tak luźno traktuje sprawy stroju formalnego, gdy ich szefowa biega po biurowcu w kostiumie z syntskóry.
- Musimy chociaż wyglądać jak siedziba porządnej firmy, a nie banda porąbanych dziwaków – syknął, wracając do wielkiego, hebanowego biurka, a przynajmniej hebanowe było kiedy jeszcze wystawało ze sterty porozrzucanych papierów.
- Księżna dzwoniła? – spytała Sharpe bezceremonialnie rozsiadając się na krześle naprzeciwko.
- Dzisiaj? Tylko piętnaście razy – westchnął Devilson, zastanawiając się czy to fizycznie możliwe przebić się przez te wszystkie papiery bez monomiecza i komanda Voroxów do pomocy.
- Czyli nie idziemy dziś spać – skrzywiła się.
- Jak tak dalej pójdzie to chyba nie pójdziemy spać przez następny, pieprzony, miesiąc – mruknął.

- To może ja się będę streszczać – złożyła ręce na opiętych ciasnym pancerzem piersiach. – Chce się zająć sprawą Diega Acevedo.
Devilson skrzywił się. Zawsze podziwiał charakter swojej zastępczyni. Tyle lat na pierwszej linii wojen o tron, potem w Gwardii Feniksa i wreszcie w Oku. Wydawało mu się niepojętym żeby po tym wszystkim zawołać jakieś ideały i wiarę w otaczający cię świat. A jednak Sharpe czasami wbrew zdrowemu rozsądkowi upierała się przy swoich nieżyciowych zasadach. Pół biedy gdyby były to jej jedyne głupie pomysły. Niestety poza tym Iriana okazała się zadeklarowanym ksenofilem. Skłonności tych nie zdołał jej pozbawić nawet atak zainfekowanego przez symbiont, voroxa, który zakończył jej karierę w Gwardii. Gdy tylko w jakimś raporcie pojawiali się obcy Devilson mógł postawić cały swój majątek, że dziewczyna zacznie go nagabywać o tą sprawę. A on idiota miał cichą nadzieję, ze tym razem przeoczy to doniesienie. Żałoba wreszcie by sie na coś przydała.
- Za późno. Dziś rano dostałem pismo z kancelarii Botana vo Karma. Pisał, że będzie wielce zobowiązany jeśli pozwolę by to jego ludzie zajęli się zbadaniem śmierci Rycerza Poszukującego Acevedo. I wierz mi to ja poczułem się zobowiązany, że ktoś chce mi to zdjąć z głowy – odpowiedział wdzięczny, że tym razem może obarczyć odpowiedzialnością za odmowę kogoś innego.
Kobieta zmarszczyła czoło.
- Już mu odpisałeś?
- Zrobiłem to natychmiast. Nie było się, nad czym zastawiać. Księżna zwaliła na nas więcej niż ta komórka jest w stanie przerobić w pół roku.
Spojrzał z na kobietę niewinną miną, jednak jej wyraz twarzy nie wskazywał na odwrót.
- To zły pomysł, w ten sposób nie dowiemy się nie jak co się tam stało.
Sędzia przekrzywił głowę.
- Czyżbym się przesłyszał, czy właśnie oskarżyłaś ulubionego cielaczka Cesarza o mataczenie? – spytał z suchym uśmiechem.
Kobieta oparła się łokciami o blat przybliżając się do szefa.
- Botan vo Karm jest Obunem w pełnym znaczeniu tego słowa. Ceni prawdę i sprawiedliwość, dlatego jestem pewna, że cokolwiek się tam stało winni zostaną ukarani a ewentualne niebezpieczeństwo dla Cesarstwa zażegnane. Ale jest też politykiem, który przez lata utrzymał się na dworze. Dlatego jeśli zajmą się tym jego ludzie poznamy tylko tą prawdę, która będzie dla niego wygodna. Jeśli chcemy wiedzieć co się stało musimy wysłać własnego agenta – oznajmiła stanowczo.

Devilson prychnął i opadł plecami na fotel. No właśnie „jeśli” chcą wiedzieć co się tam stało.
- Iri, nie wiem czy zauważyłaś, ale mamy teraz na głowie wielkie polityczne szachy pod tytułem: „Kto zostanie nowym Patriarchą”. Do tego z każdą godziną z kanałów wygrzebuje się coraz więcej podejrzanych typów żerujących na tym całym zamieszaniu, tylko dziś czterech wariatów spaliło się w Kosmoporcie wrzeszcząc, że nadchodzi Eskaton i czas pokutować. U purpuratów widać jakieś dziwne przetasowania. A Jakovianie i Syneculla przestali się kryć ze swoją cichą wojną – mówił, prostując po kolei palce. – A ja mam się martwić wypadkami na drogach Leminkainen?
Kobieta nie spuściła wzroku, dalej hardo patrzyła w oczy zwierzchnika.
- ”Dzieci Shurstrat” te słowa znajdowały się w resztkach nadpalonego raportu Acevedo. Nazwa pojawiała się już w różnych raportach z Istakhr, niedawno padła w raporcie z Samarkandy i Aylonu, zawsze odnośnie artefaktów Urów – powiedziała stanowczo. Zawsze była z niej dobrze poinformowana bestia.
Sędzia skrzywił się.
- Na miłość Wszechstwórcy, to Obuni, nie mają armii, zasobów, ani siły przebicia na tyle by znaczyć cokolwiek nawet na poziomie lokalnym. Co takiego niby mogliby zrobić? – jęknął.
Kobieta przyglądała mu się uważnie.
- To dzieci bogów. Być może upomną się o spadek? – stwierdziła.
Sędzia zapadł się plecami w fotel.
- To zaalarmujmy poszukiwaczy. – Wzruszył ramionami, chciała dalej protestować, jednak uciszył ją stanowczym gestem. – Nie puszcze cię Iri. Przez najbliższe tygodnie będziesz mi bezwzględnie potrzebna tutaj.

Kobieta westchnęła ciężko.
- A ktoś z niższych stopniem agentów?
- Są w gotowości na wypadek wspomnianych politycznych szachów.
- Wszyscy? – dopytywała się.
Mężczyzn znał ten błysk szaleńczego uporu w niebieskich oczach zastępczyni. Nigdy nie dawała za wygraną. Ta cecha czyniła z niej świetnego agenta, i niestety zatruwała życie Devilsona. Wiedział, że jeśli jej teraz nie ulegnie przez najbliższych kilka dni będzie chodziła za nim, przytaczając kolejne dane i teorie, wszystko co tylko wygrzebie. Nie ustąpi dopóki on w końcu nie pęknie i albo zastrzeli podwładną, albo da jej to czego chce.
Sędzia jęknął i zaczął rozgarniać papiery. Chwile trwało nim wydobył karteluszek z listą nazwisk. Byli na niej głównie ledwie zwerbowani szpiedzy, co jeszcze się nie sprawdzili, lub starsi stażem członkowie Oka, którzy coś ostatnio sakramencko coś zawalili. Devilson nie mógł powierzyć im nic związanego z obecną sytuacją polityczną, a czasu na szukanie prostych testowo-rehabilitacyjnych zadań chwilowo nie było.
- Masz, wybierz kogoś, kto twoim zdaniem się nada. A potem sama odkręć zamieszanie z vo Karmem. Nie będę świecił oczami za twoją paranoję – wręczył kobiecie listę. – Nie chce o tej sprawie więcej słyszeć do czasu finalnego raportu.
Sharpe uśmiechnęła się pod nosem.
- Tak jest szefie.

Dołączona grafika


Chciałam wszystkich powitać w rekrutacji do sesji Gasnących Słońc.

O sesji

Jest rok 5004, dziewięć lat po zakończeniu wojen o tron. Ledwie kilak dni wcześniej zmarł Patriarcha Hezekiah Starszy. Znane światy stoją u progu wielkiej zmiany, jednak będzie ona raczej tłem niż tematem tej sesji. Ponieważ, kiedy wszyscy wokoło będą zajęci wyborem nowego Patriarchy, graczom przyjdzie zbadać coś, co w tych burzliwych dniach mogłoby umknąć uwadze władzy. Wcielą się oni w szpiegów Cesarskiego Oka badających sprawę śmierci Kawalera Diega Acevedo de Hazat, Rycerza Poszukującego w służbie Cesarza. Głównym podejrzanym jest Obuński sekretarz szlachcica, który według świadków nagle skierował ich pojazd wprost w przepaść. Jaką sprawę badał przed śmiercią Hazat? Co mogło skłonić pacyfistę do zabicia swego przyjaciela? Jeśli chcesz się dowiedzieć – zapraszam.

Tyle jeśli idzie o zapowiedź fabularną. W moim zamyśle ma to być sesja trochę detektywistyczna, trochę przygodowa z kilkoma tajemnicami do odkrycia i wrogami do odnalezienia. Po drodze pojawią się moralne dylematy i wątki okultystyczne. W dużej mierze będzie to sesja o Obunach i Ukarach, to właśnie ich środowisko będzie eksplorował gracz. Obraz tych ras będzie moją rozbudowaną interpretacją informacji z podręcznika dodatkowego „Childeren of the Gods”. Zaznaczam, ze gracz nie musi znać ani tego dodatku, ani w ogóle za wiele o tych rasach wiedzieć (wręcz im mnie będzie wiedział tym mi będzie łatwiej prowadzić), wszystkie informacje na ich temat będą pojawiały się na łamach sesji.
Tematy sesji będą najprawdopodobniej posiadały znaczek [+18] ponieważ istnieje całkiem duże szanse pojawienia w niej opisów scen bardzo brutalnych. Nie będę nikomu sprawdzać metryczki, jednak czujcie sie ostrzeżeni.

Znajomość systemu
Wystarczy znajomość podręcznika podstawowego. Przydałoby się (chociaż niezbędne nie jest) też 5 stron podręcznika o Byzantium Secundus, które odnosi się do Oka. Jeśli ktoś nie zna podręcznika o B2 proszę o kontakt na PW, znajdziemy wersję elektroniczną ;)

O postaci gracza
Poszukuję od 1 do 3 graczy, wcielą się oni w agentów Cesarskiego Oka należących do komórki szpiegów kierowanej przez nadzorcę Tylora Devilsona i jego zastępczynię agentkę terenową Irianę Sharpe. Będą początkującymi agentami, już przeszkolonymi, ale jeszcze przed pierwszym poważnym zadaniem, lub doświadczonymi agentami, którzy coś ostatnio spaprali, dlatego Devilson nie zamierza im powierzać niczego jego zdaniem ważnego.
Postacie mają być ludźmi posiadającymi rangi nie wyższe niż 3 w kolejności (tyczy się Gildii, wszelkich organizacji wojskowych oraz Oka) lub 2 w kolejności (tyczy się szlachty). Powyżej trudno o anonimowość postaci, a ta jest potrzebna w pracy szpiega. Ze względu na specyfikę sesji nie przewiduje możliwości gry postacią Kościelną, znacznie utrudniłoby to kontakty z Obunami i Ukarami.
Jeśli zgłosi się więcej niż jedna osoba chciałabym żeby postaci graczy sie znały i były co najmniej kolegami.


Kolejka
Wstępnie przewidywana długość kolejki to 7 dni dla graczy i 7 dni dla MG. Jednak możemy ją skrócić, jeśli wszyscy przyjęci się na to zgodzą. Zostanie tylko zasada, że mam na odpisanie tyle czasu ile wy.


Karta postaci

Spoiler


Mechanika:
Spoiler


Termin
Na karty czekam do 27 maja z możliwością przedłużenia.

Zastrzegam sobie możliwość nie przyjęcia wszystkich nadesłanych zgłoszeń, jeśli uznam je za nienadające się do scenariusza, albo drużyny.

Ewentualne pytania na PW lub w temacie.

Dziękuję za uwagę :)]]> Fri, 18 May 2012 21:06:37 +0000 http://strefarpg.net/topic/9651-r-gasnace-slonca-%26-8211%3B-dzieci-bogow-mroczek/ Rezydenci vs MG (Aquaman) http://strefarpg.net/topic/7814-rezydenci-vs-mg-aquaman/ 2. Nie, powyższy nawias nie oznacza, że twoja postać przez pomyłkę znalazła się na linii strzału krzywy.gif ]]> Fri, 18 May 2012 15:57:50 +0000 http://strefarpg.net/topic/7814-rezydenci-vs-mg-aquaman/ Polowanie na myśliwych (Aruna) http://strefarpg.net/topic/9186-polowanie-na-mysliwych-aruna/ Fri, 18 May 2012 13:29:33 +0000 http://strefarpg.net/topic/9186-polowanie-na-mysliwych-aruna/ Instytut (Aquaman) http://strefarpg.net/topic/7815-instytut-aquaman/ zeby2.gif ]]> Fri, 18 May 2012 07:31:56 +0000 http://strefarpg.net/topic/7815-instytut-aquaman/ Książki http://strefarpg.net/topic/2067-ksiazki/
Na początku chciałem polecić wam świetny cykl autorstwa Lemony`ego Snicket`a Seria niefortunnych zdarzeń.
Naprawdę świetne książki dla wielbicieli niepowodzeń i czarnego humoru. Zostaje osierocone rodzeństwo- rodzice giną w pożarze. Trafia pod opiekę złego Hrabiego Olafa, który jedynie czyha na ich majątek. Udaje im się uciec, lecz ich kolejnie opiekunowie są albo źli, albo Hrabia Olaf macza we wszystkim palce.
Niesamowita atmosfera. Wbrew pozorom wszystko układa się w ciekawą intrygę, a narrator przybiera rolę zgoła nieoczekiwaną. Polecam gorąco.

1. Przykry Początek
2. Gabinet Gadów
3. Ogromne Okno
4. Tartak Tortur
5. Akademia Antypatii
6. Wredna Wioska
7. Winda- Widmo
8. Szkodliwy Szpital
9. Krwiożerczy Karnawał
10. Zjezdne Zbocze ]]> Thu, 17 May 2012 19:44:28 +0000 http://strefarpg.net/topic/2067-ksiazki/ <![CDATA[[R] Malkavian Wonderland (Saithis)]]> http://strefarpg.net/topic/9655-r-malkavian-wonderland-saithis/ Dołączona grafika


Malkavian Wonderland




Luty 2005.


Nad Los Angeles ciemnym płaszczem rozciągała się noc. Tak, to dobre określenie.
Nie otulała miasta, a wypełniała- tak, jak wypełniała serca jego mieszkańców. Nie okrywała, a surowo szerzyła gdzieś wysoko, hen nad szczytami przeszklonych drapaczy chmur. Bezlitośnie rozstrzelana tysiącami wielobarwnych świateł, odpłacała pięknym za nadobne, odmawiając miastu choćby znikomej przytulności. Los Angeles nie było domem- było jedynie plątaniną ulic, pozbawionym ścian pudełkiem, w którym się funkcjonowało.

Budynek Klasztoru Tremere opierał się jednak wizualnym prawom molocha. Z powodzeniem stylizowany na średniowieczny, nie był może i zbyt rosły, ale ze swymi kamiennymi murami i żeliwnym ogrodzeniem sprawiał wrażenie bardziej przytłaczające, niż reszta ulicy razem wzięta. Z wąskich, ale wysokich okien sączyło się krwistoczerwone światło.

Maximillian Strauss, primogen miejscowych Tremere, regent i królowa na szachownicy Los Angeles, siedział w fotelu. W dłonie trzymał kieliszek, z którego spokojnie sączył coś, co wyglądało jak wino i zapewne winem nie było. Wzrok miał wpatrzony w ogień tańczący w kamiennym kominku, niczym milioner w miasto za szybą swego apartamentu.
Zupełnie, jakby spodziewał się dojrzeć tam rozwiązanie swych problemów, odpowiedzi na nurtujące L.A. pytania.

Do biblioteki wkroczył niespiesznym krokiem młody wampir. Jego czarne włosy kontrastowały brutalnie z płaszczem o barwie intensywnej czerwieni; paradoksalnie, ruchy przywodziły na myśl łagodną, spokojną wodę.

Nie odwracając twarzy od płomieni, Strauss skierował odległy wzrok ku przybyszowi.
- Regencie - chłopak skinął lekko głową.
- Znów - odezwał się starszy Tremere głosem wskazującym na to, że nawet nie potrzebuje potwierdzenia.
Speszony młodzik znów skinął, tym razem potakująco.
Strauss nie odezwał się.
- Chodzą plotki. Narastają niepokoje - kontynuował chłopak. - Wkrótce miasto nie będzie już mówić o niczym innym.
Przerwał na moment, ale nie uzyskawszy komentarza, mówił dalej.
- Wysłali tam łowcę. Potem drugiego. Potem jeszcze pięciu. Żaden nie dał znaku życia. Ludzie wynieśli się z okolicy, bo nocami pękają szyby, słychać eksplozje, wrzaski i tłuczone naczynia. Przedwczoraj zaginęło dziecko.
Regent przez chwilę milczał.
- Wyślij Susan. I kilku z nią - odezwał się w końcu.
- Susan jest w Utah. Jej telefon nie odpowiada.
Znów zapadła cisza. W końcu Strauss przemówił ponuro:
- Wkrótce to coś przekrzyczy nawet Anarchistów. Jeśli Camarilla się zorientuje...
Potrząsnął głową, odrzucając czarny scenariusz.
- Może to nie jest tak, jak nam się wydaje... - ostrożnie zasugerował chłopak. - Może wtedy... nie...
Regent znów spojrzał w ogień.
- Tego właśnie się obawiam. Bo im dłużej się temu przyglądam, tym większej nabieram pewności... że nic nie jest takie, jak myśleliśmy.



---


Witam Was w rekrutacji do sesji w systemie Wampir: Maskarada. Nie chcę zbyt wiele zdradzać na początek- prawda jest taka: Wasze postacie znajdą się w epicentrum czegoś, o czym nie mają pojęcia- nikt nie ma- i będą musiały rozwikłać zagadkę tajemniczych wydarzeń od paru miesięcy nękających sponiewierane Los Angeles. Tak, zagadkę; choć nie będzie to scenariusz czysto detektywistyczny, będzie w pewnym sensie nosił takie znamiona i skupiał się wokół jednego z prawdopodobnie tych sekretów, które nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego.
Drużyna zmierzy się z tym, co społeczeństwo VtM lubi najbardziej: stertą starych kłamstw, spisków, syfem i paranoją ;)
Nie przewiduję legionów wrogów, ani też dramatu psychologicznego, ale obu będzie zapewne po trochu i jeśli zażądacie więcej- ja tu tylko prowadzę, gra należy do Was ;) Spodziewajcie się natomiast tego, czego można spodziewać się po zwróceniu uwagi na tytuł sesji.


Wymagania nie są duże- prosiłabym o posta min raz na parę dni, ale jeśli trochę się z jakichś powodów przeciągnie, w porządku. Jeśli komuś wypadnie urlop- swoją postać można tymczasowo/permanentnie przekazać innemu graczowi lub mnie, albo uśmiercić. Nie wymagam walls-of-text, niech każdy pisze jak uważa i jak umie (oby było na pewnym poziomie estetycznym). Jeśli zdarzy mi się nie odpisać od razu, nie bijcie- MG też nie zawsze ma natychmiast pomysł, co dalej (et weekendy spędzam w Warszawie, jestem więc wtedy poza zasięgiem).


Jeśli chodzi o frakcję- gramy głównie po stronie Camarilli, ale jeśli ktoś ma pomysł na Anarchistę, czy neutrala, proszę bardzo. Niedobitek Kuei-Jin czy Sabatu też się przemyci- ale z umiarem, jeśli więcej osób zechce zagrać nie-Camarillą, będziemy wybierać.
Co do Klanu- dowolność, niemal absolutna. Może poza Kapadocjanami, ze względu na nieco wymarły charakter i Maskaradę. Moim wcale-nie-głęboko-skrywanym marzeniem jest oczywiście przystojny blond-włosy Ventrue, ale... Emm, ehkem... Dołączona grafika.
Tak, wracając do tematu: bierzcie co chcecie, Baali, Ravnos, Tzimisce... Oby nie łamali Maskarady/byli w stanie ukryć dziwactwa. Jedynym Klanem, który odrzucam, są Malkavianie- niestety, Ci tutaj strzaskają mi sesję i już pewna osoba, którą znam i ufam co do postaci zarezerwowałam jedyne-ewentualne miejsce dla Malkava.


Podsumowując:
- Przyjmę około 5 graczy, choć przeżyję, jeśli się nie uzbiera
- Czas i miejsce akcji: Los Angeles, luty 2005
- Fabuła dość mocno związana z wydarzeniami z VtM: Bloodlines. Nie wymagam znajomości gry- zarówno znanie jej, jak i nie ma tu swoje wady i zalety
- Klan: dowolny, poza Kapadocjanami i Malkavianami
- Historia postaci: przybyliście do miasta "przed chwilą"- im krócej przez rozpoczęciem fabuły, tym lepiej (1 postać może być w mieście od października 2004). O wydarzeniach z października 2004r. wiecie tyle: w mieście była rozróba, walczyły ze sobą wszystkie możliwe frakcje, był absolutny chaos, wszystko kręciło się wokół jakiegoś ponoć potężnego sarkofagu, potem chaos jeszcze urósł i Los Angeles straciło Księcia. Czyli- coś tam słyszeliście. W zależności od postaci być może dostaniecie jakieś dodatkowe informacje. Poza tym historię przybycia i tego, co przed nim też chętnie usłyszę
- Wiek postaci- do 70 lat od Objęcia. Jesteście młodzikami, nie macie jakiegoś dużego znaczenia (może z wyjątkiem jednej postaci, dwóch, jeśli ktoś chce). Możecie być dziennikarzami, prawnikami, osobami mającymi pewien prestiż wśród ludzi (bardzo chętnie!), ale żadnych "światowej sławy", Harpii czy bywalców Elizjum. Mniej lub bardziej, jak to się mówi, common men ;)
- KP na podstawie Wampira: Maskarady. Chcę jednak, aby postacie w dłoniach leżały Wam jak najlepiej- jeśli więc ktoś przekroczy równowagę wad i zalet o jakieś drobiazgi, skorzysta z dodatkowego podręcznika, coś nagnie- wybaczę ;) Tak samo, jak dyscyplinę nie-klanową, jeśli jest pięknie wytłumaczona (w tym wypadku rozwijanie takiej umiejętności pewnie będzie droższe)
- Generacja- 10 najwcześniej, powiedzmy? Chyba, że mnie urzekniecie~
- W prezencie dostajecie 8 dodatkowych pkt wolnych. Dyscyplina nie wyżej niż 3, umiejętność nie wyżej niż 4 (znów, chyba, że pięknie wyjaśnicie przekroczenie tego limitu, ale postać świetna w jednym/kilku powiązanych w reszcie będzie raczej mierna)
- Inne: prosiłabym o umieszczanie w temacie skrótów postaci zatwierdzonych, aby następni niechcący nie wyprodukowali klonów ;) Akceptować będę na bieżąco. Termin: aż ubieramy ok 5 graczy/aż ubieramy mniej, ale ucichnie, prosiłabym więc o deklarowanie chęci, żeby nie wyszło, że ktoś nie zdąży

Zainteresowanych proszę o konspekt, którego wzór pożyczę:

Imię:
Natura:
Postawa:
Klan:
Rola:
Czyli, kim jesteś dla śmiertelników. Idziesz ulicą i na kogo wyglądasz? Przykłady: homoseksualista, pisarz, student, bandyta, członek gangu, polityk, biznesmen, punk, metal, fotograf, reporter, dziennikarz, robotnik, kierowca, rolnik, służący, detektyw, policjant, duchowny, kowboj, prostytutka, lekarz, nauczyciel, żołnierz, komandos, ochroniarz...
Opis:
Chodzi tu zarówno o wygląd jak i o odpowiedzi na niektóre z pytań zawartych w Historii Postaci. Tu ma się zawierać właśnie ten koncept, czyli co to ma być za postać? Kim jest, czym się zajmuje.

Tworzenie bohatera:

Punkty Startowe:
Atrybuty: we wszystkich, pierwsze kropki są darmowe, proszę ich nie wliczać 7/5/3 (za 1 dodatkową kropkę, płacisz 5 punków wolnych)
Zdolności: 13/9/5 (za 1 dodatkową, płacisz 2 pw)
Dyscypliny: 3 (za 1 płacisz 7 pw)
Cechy Pozycji: 5 (1 za 1)
Cechy Charakteru: we wszystkich, pierwsze kropki są darmowe, proszę ich nie wliczać 7 ( 2 pw za 1 dodatkową)
Człowieczeństwo: startowe Sumienie + Samokontrola ( 2 pw za 1 dodatkową kropkę)
Siła Woli: Startowa odwaga (1 pw za 1 kropkę)
Punkty Wolne: 24 (wliczone już bonusowe)
Wady i Zalety: za zalety płacimy pw a za wady otrzymujemy dodatkowe pw. Wad nie można wziąć za więcej niż 7 punktów.

Powodzenia!]]> Thu, 17 May 2012 13:59:49 +0000 http://strefarpg.net/topic/9655-r-malkavian-wonderland-saithis/ Non OFFTOP 2 http://strefarpg.net/topic/8449-non-offtop-2/ smile.gif ]]> Thu, 17 May 2012 08:58:46 +0000 http://strefarpg.net/topic/8449-non-offtop-2/ Marudzenia (Eliastion) http://strefarpg.net/topic/8546-marudzenia-eliastion/ oczko.gif ]]> Thu, 17 May 2012 07:39:46 +0000 http://strefarpg.net/topic/8546-marudzenia-eliastion/ <![CDATA[Po rozum do głowy (Eliastion)]]> http://strefarpg.net/topic/9467-po-rozum-do-gowy-eliastion/ Doktor Manuzow i Stephanie byli w codzienności Przeklętych zauważalni dużo częściej. Ten pierwszy nierzadko za sprawą tej drugiem - Stephanie bowiem, wkrótce po powrocie postanowiła zacząć nadrabiać stracony czas i zarządziła codzienne treningi - chwilami sprawiające wrażenie, jakby głównym ich celem było udowodnienie, że zamiana poprzedniego życia na Azyl wcale nie musiała być dobrym pomysłem. Przeklęci ledwie chodzili po tych sesjach treningowych, skaleczenia i siniaki były na porządku dziennym, a gdy ktoś sprawiał wrażenie, że mimo to mógłby znieść jeszcze więcej... cóż, najemniczka szybko zapewniała mu owo "jeszcze więcej", najczęściej z solidną nawiązką.
Trening, poza tym, że ciężki, był też zróżnicowany. Część siłowa i wytrzymałościowa stanowiły podstawę, ale uzupełnione były o naukę walki wręcz, podstawy posługiwania się różnego rodzaju bronią, indywidualne treningi stosowania mocy, wreszcie - sparingi ze Stephanie jako przeciwnikiem, na zasadach "wszystkie chwyty dozwolone" (przynajmniej dla Przeklętych). Pojawiły się nawet elementy ćwiczebnych walk na moce, choć w tym wypadku najemniczka wykazywała nietypową dla siebie ostrożność. Aczkolwiek wciąż była to ostrożność na miarę kobiety zdolnej wręczyć siedmiolatce ostrą katanę, więc nawet Alice miała (ku swojej rozpaczy) okazję sprawdzać, jak dobrze Seth radzi sobie z obroną przed ogniem. Ci o mniej destrukcyjnych i łatwiejszych do kontroli mocach używali ich w walce jeszcze częściej...

Przeklęci nie mieli szczególnie dużo wolnego czasu, trochę jednak go było - na pewno dość, by dostrzec zmiany, jakie zachodziły w Azylu. Gości nie było wielu, a już na pewno nie było ich wielu na raz, jednak zniszczony pokój na piętrze został wyremontowany, Manuzow dostał jakiś nowy sprzęt i założył w pomieszczeniu obok ambulatorium coś w rodzaju laboratorium. Poza tym w Azylu kilka razy pojawiali się ludzie sprawiający wrażenie wojskowych, ale rozmawiali tylko z Carvesem. Mimo to, codzienne życie toczyło się swoim rytmem i nietrudno było odnieść wrażenie że, za wyjątkiem Stephanie i może Manuzowa, ludzie starają się ograniczyć do minimum ingerencję w sprawy zamieszkujących Azyl Przeklętych.

Środa 24 lipca była dniem, który zaczął się inaczej niż poprzednie. Około szóstej rano Stephanie przeszła przez Azyl, wyciągając śpiochów z łóżek i każąc wszystkim zebrać się w świetlicy. Dopiero, kiedy komplet Przeklętych powyżej dziesiątego roku życia (nie licząc pominiętej jak zwykle Ray oraz śpiącej od miesiąca Keesog) był już na miejscu, dołączył do nich Carves.
- Wybaczcie, że wyciągnąłem niektórych z łóżek, chociaż jest jeszcze około dwóch godzin zapasu, ale wolałem mieć pewność, że wszyscy będą na miejscu - stwierdził od progu. Kontynuował dopiero usiadłszy w jednym z foteli:
- Dzisiaj polecicie na swoją pierwszą misję. To nie test, trening ani pozorowane manewry w kontrolowanych warunkach, a skalę niebezpieczeństwa trudno oszacować. Być może nie istnieje, możliwe też jednak, że najmniejszy błąd was zabije. Fakty są takie, że zaginęło dwoje naszych agentów i współpracujący z nami specjalista, plus co najmniej dwoje cywilów. Specjalista, o którym mówię, to niejaki Caleb Spike, wynalazca. Jego umiejętności, mimo młodego wieku, są na tyle niezwykłe, że niektórzy sądzą, że jest Przeklętym, choć brak po temu innych przesłanek. Wiadomo, że jest wyjątkowo uzdolniony i tak samo ekscentryczny. Mieszka w lesie na północy stanu Nowy Jork; ma dom i pracownię nad brzegiem Thirteenth Lake, w których prowadzi swoje badania. Dwa razy w miesiącu nasi ludzie przywożą mu części, narzędzia, żywność - w każdym razie te, w które trudno byłoby mu się zaopatrzyć w niedalekim North Creek. Ponieważ nie lubi gości w swojej pracowni, więc odbiera zapasy w odległym o około kilometr od jego domu pensjonacie, do którego nasi ludzie mogą wygodnie dotrzeć samochodem.
Carves zamilkł na moment, jakby się zastanawiał, czy nic nie pominął, po czym kiwnął głową i podjął monolog:
- Przez ostatnie miesiące system działał bez komplikacji, aż do wczoraj. Wczoraj rano, dwoje agentów, którzy wieźli tegotygodniowy transport, zadzwoniło z informacją, że Caleb nie pojawił się na umówionym miejscu. Co więcej jednak, zaginął też ślad po właścicielach pensjonatu. Telefoniczny raport nie zawierał żadnych więcej szczegółów; agenci zapowiedzieli, że zbadają sprawę i skontaktują się ponownie, gdy coś odkryją, lub po dwunastu godzinach. To była ostatnia wiadomość od nich, ponad dobę temu.
Carwes znów zamilkł na chwilę, przebiegł wzrokiem po słuchacza i, w końcu podsumował:
- Tu zaczyna się wasza rola - powiedział - Polecicie nad Thirteenth Lake, zamiast konwencjonalnego zespołu, który normalnie wysłalibyśmy w celu zbadania sprawy. Wierzę, że wasze szczególne zdolności pozwolą nadrobić braki w doświadczeniu i obronić się przed ewentualnymi zagrożeniami.
Carves zamilkł, tym razem na dobre. Zamiast niego odezwała się Stephanie, dotychczas stojąca pod ścianą i z raczej znudzoną miną wpatrująca się w sufit.
- Macie jakieś pytania - stwierdziła raczej, niż zapytała - to dobra chwila, by je zadać.]]> Thu, 17 May 2012 07:28:06 +0000 http://strefarpg.net/topic/9467-po-rozum-do-gowy-eliastion/ Diablo 3 http://strefarpg.net/topic/9659-diablo-3/ Tradycyjnie, w zupełnie innej formie. Niestety.

Bardzo rozczarowuje mnie styl nowego Diablo. Widać wyraźną inspirację WoW. Nie mam nic do tej gry, ale kreskówkowy, nieco karykaturalny styl raczej nie pasuje mi do Diablo. I nie chodzi mi tu tylko o kolorki, sprowadzanie problemu tylko do kolorów to trywializowanie problemu. Bo akurat kolory to najmniejszy problem i na pewno używając jakiegoś moda będzie dało się to zmienić (albo i ekran przyciemnić). Chodzi mi o cały styl graficzny. Kiedyś były surowe, nieco toporne lokacje. Niezależnie czy była to pustynia, zgniłozielona równina, czy dżungla. Wszędzie ostre, realistyczne krawędzie. Wszędzie czuć było biedę świata opanowanego przez zło. Krew, okrutnie zmasakrowane ciała, spalone domostwa. Głównie te rzeczy można było znaleźć. Zresztą ekwipunek i sama postać również były całkiem realistyczne. Zbroje nie były tak kolorowe i przekombinowane, z przerośniętymi kolcami i niewymiarową bronią do kompletu. Wszystko było oszczędne, niemal nieco ascetyczne. Inspirowano się raczej europejskimi rpg, w trójce poszli już w amerykańszczyznę, takie McDiablo, z elementami japońszczyzny. Zresztą, z czarodziejki zrobili Azjatkę. I wyszła czarodziejka z księżyca, heh.

Każda postać to w zasadzie czarodziej. Nieważne kto walczy, wszędzie są jakieś rozbłyski, uderzenia energii hasające po ekranie, świetliste strzały, energetyczne młoty i plazmowe miecze. Ja zdecydowanie wolałbym świat low-magic, taki, jaki był i w pozostałych częściach. Ale i tak dobrze że elfów i krasnali nie wprowadzili.

Umiejętności również z poprzednimi częściami nie mają wiele wspólnego. W mechanizmie rozgrywki widać wiele uproszczeń. I to nie tylko moje, ortodoksyjnego pececiarza. Z Diabla zrobili efektowną, konsolową nawalankę. Szkoda, nie taka ta seria była.

Ja w to raczej nie zagram. Jak będę miał czas, chętnie odświeżę sobie poprzednie części.]]> Wed, 16 May 2012 21:25:03 +0000 http://strefarpg.net/topic/9659-diablo-3/ <![CDATA[[R] Ewangelia Nowych Dni (EverAfter)]]> http://strefarpg.net/topic/9162-r-ewangelia-nowych-dni-everafter/ …Jako EverAfter, znany być może niektórym pod pseudonimem Silver_X z dawnego forum dnd.pl. Wciągnięty z powrotem w świat forumowych RPGów chciałbym was zaprosić do sesji, w której łączą się moje dwa dawne projekty, zmarłe wskutek słomianego zapału lub innych zdarzeń losowych.
Zapraszam do postapokaliptycznego świata łączącego w sobie klimaty Fallout, Hellgate: London, Kodu DaVinci i zapewne paru innych. Świat futurystyczny z elementami high fantasy.

Ewangelia Nowych Dni
Jest rok 2500. To 500 lat od wydarzeń, które wyznaczyły kształt obecnego świata. Ludzkość wkroczyła w XXI wiek nie z nadzieją, lecz krzykiem rozpaczy i agonii na ustach.
Satanistycznej sekcie Ewangelistów Nowego Pana udało się osłabić granicę między tym co znane, a tym co powinno pozostać w ukryciu, między światem którym rządził rozum i nauka a światem, gdzie budziły się demony, granicę między Ziemią a Piekłem.
Już pierwsze incydenty w Europie dawały po sobie poznać, że nie są to zwykłe ataki terrorystyczne, jak to zapewniały rządy Francji, Niemiec i Wielkiej Brytanii. Kontakt urywał się z miastami i wioskami, a oddziały wojskowe wysłane by zbadać sprawę przepadały bezpowrotnie bez słowa raportu. Dopiero gdy incydenty rozszerzyły się na całą Europę zachodnią i środkową, Stany Zjednoczone przestały odpowiadać na wezwania o pomoc a zdjęcia satelitarne Londynu, Paryża i Berlina przedstawiały jedynie dymiące zgliszcza, Stolica Apostolska wyjawiła przerażającą prawdę: ludzkość została zaatakowana przez przeciwnika, z jakim nikt się dotąd nie mierzył.
Bramy Piekła zostały otwarte – na całym świecie z szczelin w ziemi plujących ogniem i dymem wychodziły bestie rodem z sennych koszmarów. Początkowe zaskoczenie ustąpiło ogólnoświatowej panice, kiedy nieprzeliczone potwory, niczym przerażająca szarańcza mordowały i niszczyły wszystko co napotkały, pozostawiając po sobie strawione ognią i przesycone odorem śmierci ruiny.
Watykan i Rzym zareagowały pierwsze, z Bożym błogosławieństwem wysyłając swe armie przeciwko piekielnym hordom. Jakkolwiek beznadziejna była ta walka, ludzie dowiedzieli się jednego – diabeł krwawi i kula może go zabić. Przywołując dumę i odwagę, która zdawała się być uśpiona od czasów krucjat, ludzkość podjęła desperacką próbę odparcia ataku.
Przełomowy moment nastąpił, kiedy Kościół, naginając swe ścisłe dogmaty, zaczął eksperymentować na bestiach martwych i schwytanych. Wskutek następujących odkryć poznano nowe metody walki – większość z nich została okrzyknięta przez społeczeństwo „złem koniecznym”.
Nastał więc rok 2500, kiedy ten konflikt zdaje się już być nowym, perwersyjnym porządkiem, a ludzkość każdego dnia może bezpowrotnie wyginąć niczym dinozaury. Ostatnim bastionem w tej jednostronnej wojnie jest nadzorowana przez obecnego Papieża w Ukryciu organizacja nazywająca się „Crux”, zrzeszająca ludzi wielkiej… i mniejszej wiary, mającej na celu wytępienie piekielnego pomiotu do ostatniego Impa.
Skrajne sytuacje wymagają jednak skrajnych rozwiązań, stąd wybrany został kilkuosobowy oddział ludzi, których odwaga lub (i?) desperacja pozwolą na wykonanie szaleńczego zadania: zinfiltrowania jednej z Bram w celu wytępienia zła w samym jego zarodku. Oczywiście sposób w jaki można tego dokonać nie został odkryty, podobnie jak to, czego można się spodziewać po drugiej stronie… I tutaj rozpoczyna się historia operacji „Broken Earth”, w której udział brali…

Mechanika
Zaznaczę na wstępie – czysty storytelling. Nie będzie żadnego rzucania, nie będzie systemu walki najnowszej generacji. Żeby jednak nieskrępowana wolna amerykanka nie zepsuła przypadkiem komuś zabawy, oto podstawowe zasady mechaniki: klasy.

Klasy
Żołnierz
Pierwsi i ostatni na linii frontu – żywiołem żołnierza jest walka. Dzięki wszechstronnemu szkoleniu w różnych rodzajach broni jest jedną z najbardziej uniwersalnych profesji, co jednocześnie niesie ze sobą wady braku specjalizacji. Żołnierz potrafi korzystać z każdej broni, materiałów wybuchowych, oraz ma możliwość używania ulepszeń cybernetycznych.
Unikalna zdolność żołnierza to: Adrenalina. Dzięki intensywnemu szkoleniu członek tej profesji może wyzwolić nadnaturalną dawkę adrenaliny do krwi, zwiększając swój refleks, celność oraz wytrzymałość na ból. Zbyt częste korzystanie z tej umiejętności może jednak powodować osłabienie tymczasowo ulepszonych cech do czasu odpoczynku.

Zwiadowca
Wielu mylnie uważa, że praca zwiadowcy wiąże się jedynie z rozpoznaniem lub szpiegostwem. Nic bardziej mylnego – zwiadowcy to wyspecjalizowani zabójcy na polu bitwy, równie dobrze radzący sobie z techniką jak i eliminacją celów organicznych. Zwiadowca jest wyszkolony jest w broni lekkiej, broni snajperskiej oraz technice, ma możliwość korzystania z ulepszeń cybernetycznych.
Unikalna zdolność Zwiadowcy to: Kamuflaż optyczny. Zwiadowcy dzięki znakomitej znajomości najnowszych technologii instalują w swych zbrojach lub kombinezonach nowoczesny system który na krótkie okresy czasu pozwala stać się niewidzialnym dla gołego oka.

Pilot
Jednym z najznamienitszych osiągnięć laboratoriów Crux są Golemy – potężne automatyczne zbroje pilotowane tylko przez najlepszych. Mimo iż drogie w eksploatacji, tysiące plugawych bestii przekonały się, że dla oddziału Golemów liczba wrogów nie ma znaczenia. Pilot jest wyszkolony w broni lekkiej, materiałach wybuchowych oraz technice.
Unikalna zdolność Pilota to: Golem. Pilot poprowadzi wszystko, lecz jego Golem jest dla niego przedłużeniem jego ciała. Tylko pilot potrafi prowadzić tą maszynę i zna sposoby na jej utrzymanie z materiałów odzyskiwanych z pola bitwy.

Paladyn
Chociaż są to trudne czasy dla ludzi wierzących, pozostała jeszcze garstka tych, dla kogo właśnie wiara jest siłą napędową w walce przeciwko sile zła. Święty Zakon Rycerzy Rzymu przyjmuje wszystkich, którzy dowiodą swej siły ducha… Oraz ciała. Rycerze Zakonu znani są z tego że ruszają do walki uzbrojeni przede wszystkim w broń białą oraz zbroje pokryte wersami z Pisma. Paladyni są wyszkoleni w broni lekkiej, broni średniej oraz walce wręcz.
Unikalna zdolność Paladyna to: Biała Magia. Dzięki sile wiary oraz wykorzystaniu odpowiednich wersów Pisma okazało się, że można powoływać do życia efekty mające na celu generację światła, poświęcanie przedmiotów lub miejsc oraz szybki leczenie ran. (Szczegóły dalej)

Nekromanta
Kiedy nie można w zadowalającym czasie powiększyć Świętą Armię o śmiertelnych ochotników, należy odwołać się do innych sposobów. Cel uświęca środki. Nekromanci są wyszkoleni w broni lekkiej oraz medycynie polowej.
Unikalna zdolność Nekromanty to: Nekromancja. Wykorzystując opatentowany przez Watykan środek zwany Nekronem, uczony może powołać tymczasowo do życia zwłoki lub dusze poległych. (Szczegóły dalej)

Mag
Pewną rzeczą jest to, że zwykły śmiertelnik nie może tworzyć ognia w dłoni ani rozrywać ciała samym dotykiem. Okazało się jednak że moce dane piekielnym armiom może posiąść śmiertelnik o odpowiedniej sile woli. Jest to niebezpieczne, lecz w zamian Mag może kontrolować niszczycielskie siły, zdolne odsyłać bestie piekieł tam, skąd przybyły… Nie zawsze w całości. Magowie są wyszkoleni w broni lekkiej oraz walce wręcz.
Unikalna zdolność Maga to: Czarna Magia. Wykorzystując demoniczne symbole i inkantacje w połączeniu ze świętymi znakami i modlitwami by nie dopuścić do opętania, Mag ma dostęp do nadnaturalnych mocy zazwyczaj wykorzystywanych przez demony z którymi walczy. (Szczegóły dalej)

Umiejętności
Broń
Każda postać może korzystać z każdej broni, lecz od wyszkolenia zależy jej celność, umiejętność konserwacji broni oraz wiedza na ten temat.
Podsumowując: każda klasa umie korzystać z pistoletów, Żołnierze, Paladyni, Zwiadowcy i Piloci umieją korzystać z pistoletów automatycznych, Żołnierze i Zwiadowcy korzystają z broni snajperskiej, Żołnierze i Paladyni korzystają z karabinów automatycznych, tylko Żołnierze potrafią obsługiwać broń ciężką (granatniki, wyrzutnie rakiet, miotacze ognia), Żołnierze i Piloci potrafią korzystać z materiałów wybuchowych (granaty, ładunki wybuchowe, miny i ich rozbrajanie).

Walka wręcz
Obejmuje nie tylko walkę za pomocą pięści i nóg, lecz również wszelką broń białą – miecze, noże, topory, młoty. W sytuacji, kiedy przeciwnik nie ma słabych punktów, a najskuteczniejszą metodą zatrzymania go podzielenie go na części, lub też gdy dystans został skrócony zbyt szybko na skuteczne wykorzystanie broni palnej, broń biała jest najlepszym wyborem.

Technika
Umiejętność ta pozwala na identyfikację technologii znanych i nieznanych oraz odzyskiwanie informacji, które mogą być przesłane do siedziby Crux – w zamian za dodatkowe fundusze lub ulepszenia technologiczne. Hacking również mieści się w tej kategorii.

Ulepszenia cybernetyczne
Żołnierze i Zwiadowcy mogą instalować w swym ciele zaawansowane ulepszenia, podwyższające możliwości ich ciała. Przykładowo: implanty oka, pozwalające dokonywać zbliżeń jak w lornetce lub widzenie w ciemnościach, wszczepy w mięśnie, na krótki okres zwiększające siłę, itp.

Medycyna polowa
Chociaż każda postać potrafi sobie wstrzyknąć środek przeciwbólowy lub regenerujący tkankę, tylko Nekromanci posiadają wystarczającą wiedzę na temat ludzkiego ciała by ze składników odzyskanych z pola bitwy sporządzać te substancje. Środki wykorzystywane przez medycynę polową regenerują rany, uodporniają na ból lub tymczasowo zwiększają możliwości zależne od ciała – jak refleks, siła mięśni i inne.

Zdolności unikalne
Adrenalina
Wykorzystanie adrenaliny nie wymaga nie wymaga od żołnierza żadnych skomplikowanych akcji – potrafi wydzielić ją do swej krwi jedynie dzięki chwili intensywnej koncentracji. Pierwsze wykorzystanie tej umiejętności nie ma żadnych ograniczeń, lecz każde następne owocuje karą, usuwaną dopiero po co najmniej dwugodzinnym odpoczynku.

Kamuflaż optyczny
Zbroja lub kombinezon z którymi rozpoczyna przygodę zwiadowca jest już zaopatrzona w ten system. W każdej nowo uzyskanej osłonie trzeba go zamontować – zwiadowca jest w stanie przenieść kamuflaż w ciągu 4 godzin w warunkach polowych.

Golem
Zgodnie z tradycją, markom golemów nadaje się nazwy pochodzące od imion upadłych aniołów. Dzielą się one na 3 kategorie: cywilne, zwiadowcze i szturmowe. Golemy cywilne nie posiadają żadnych systemów broni, a pilot jest całkowicie odsłonięty. Wykonane z lekkich materiałów, służą do prac kopania, przenoszenia ciężkich przedmiotów i innych. Golemy zwiadowcze jako jedyne posiadają umiejętność biegu, co pozwala im na tymczasowe przemieszczanie się z prędkością ok. 100km/h. Zbyt częste korzystanie z tej umiejętności grozi przegrzaniem silników. Pancerz jest słabszy niż u golemów szturmowych, lecz pilot jest chroniony pancerną szybą dającą prawie nieograniczone pole widzenia. Na golemie zwiadowczym nie można zainstalować dwóch broni ciężkich naraz. Golemy szturmowe od zwiadowczych różnią się cięższym i wytrzymalszym pancerzem, mniejszą prędkością i zwrotnością. Przeszklenie ma tutaj tylko szerokość oczu, co przy zamkniętym przednim pancerzu ogranicza widoczność. Na golemie szturmowym można zainstalować na obu rękach po ciężkiej broni, choć najpopularniejszym systemem jest broń ciężka na kończynie lewej oraz broń do walki wręcz na kończynie prawej (piła, kleszcze, ostrze).

Biała Magia
Paladyni zawsze posiadają przy sobie egzemplarz Pisma. Recytując odpowiednie wersy, wraz z mocą swych świętych amuletów potrafią powoływać do życia pożyteczne efekty, które zawierają ale nie ograniczają się do: magicznego światła niebios, w tym ukierunkowanego w promienie zadające obrażenia istotom piekieł, leczenia ran – w tym nawet regeneracji utraconych kończyn, poświęcenie broni lub zbroi, sprawiając, że te będą bardziej skuteczne w walce przeciwko demonicznym pomiotom, itp.

Nekromancja
Unikalny środek Nekron powstaje z substancji odzyskanych z ciał demonów i diablików. Jej zastosowaniem jest powoływanie tymczasowo do życia martwych – efekt różni się od tego, na czym wykorzystano Nekron. W przypadku wymieszania z prochem martwej istoty, powstają Duchy – nie są one w stanie zadawać obrażeń fizycznych, lecz kontakt czegokolwiek z wrogim Duchem oznacza poważny wstrząs lub paraliż, ułatwiający unieszkodliwienie wroga. Wprowadzenie substancji do czaszki w miarę kompletnego szkieletu tworzy szybkiego i lekkiego wojownika, będącego w stanie swymi wzmocnionymi przez Nekron kośćmi bez problemu rozrywać ciało i lżejsze metale. Z kolei wstrzyknięcie środka do w większości całego ciała tworzy Ożywieńca, posiadającego większość cech które miał za życia (jak magia w przypadku demonów lub korzystanie z broni jako człowiek), choć niezdolnego do komunikacji. Przywróceni przy pomocy Nekronu są dość niestabilni – efekt utrzymuje się przez pół godziny do czterech godzin. Do substancji dodaje się niewielką ilość krwi Nekromanty, co decyduje kogo będą słuchać ożywieni. W przypadku gdy w ciągu co najmniej dziesięciu minut nie zostaje wydany żaden rozkaz przez osobę która krew znajduje się w dawce Nekronu, lub gdy jest w nim krew od więcej niż jednej osoby, następuje efekt Berserk – ożywiony atakuje wszystko w zasięgu wzroku, do momentu ustania działania środka lub zniszczenia. Jedne zwłoki/szkielet mogą być wykorzystywane wiele razy, lecz prochy są jednorazowego użytku.

Czarna Magia
Możliwości tutaj są prawie nieograniczone. Od wywoływania kul ognistych do niszczenia materii dotykiem – Czarna Magia zajmuje się wszystkim tym, co niebezpieczne. Magowie muszą jednak wyjątkowo uważać, by nie paść ofiarą opętania – Czarna Magia może być wykorzystywana jedynie przy wzmocnieniu swych umiejętności demonicznymi symbolami i sentencjami, które łączy się zazwyczaj w stosunku 1:1 ze świętą ochroną. Oznacza to np. noszenie w tym samym czasie krzyża i pentagramu, tatuaże w których bluźniercze teksty przeplatają się ze zdaniami z Biblii, itp. Naruszenie tej równowagi znacząco podnosi ryzyko opętania.

Jak widać, pozostawiam spore pole do popisu graczom – choć gdy wymagane jest jakieś sprostowanie lub rozwinięcie jakiegokolwiek tematu, proszę się bez obaw do mnie zwracać. Oczekuję ciekawych, rozbudowanych historii (co najmniej 2 strony 12 TNR) z wyraźnie opisaną osobowością postaci, jej marzeniami, lękami, i wszystkim innym co ją definiuje. Wskazane dokładne opisanie dlaczego postać podjęła się pracy z organizacją Crux – powołanie? Pieniądze? Chęć zemsty?
Nie ma problemów w wymyślaniu własnej broni lub zaklęć, trzeba jednak mieć na uwadze, że akcja rozgrywa się w Europie, a technologie zbrojeniowe kontrolują Włochy i Watykan.
Zaznaczę, że waszymi przeciwnikami nie będą jedynie piekielne bestie, ale także ludzie źli i gorsi.
Przyjmę 3 do 6 graczy, jakość historii i opisu postaci decyduje o przyjęciu. Na razie nie wyznaczam konkretnego deadline’u.
Gracze są zobowiązani co najmniej do posta na tydzień – oczywiście mile widziane częstsze odpowiedzi. Aby uniknąć jednolinijkowców, zwłaszcza w walce, wszelkie posty muszą być najpierw skonsultowane ze mną – gracz sam będzie opisywał niektóre przedstawione mu przez mnie zachowania NPCów.
Kontakt: PW, e-mail: f.j.markowski@gmail.com, gg: 3229504.

Edit: Mniej więcej pasuje: Through the Gates]]> Wed, 16 May 2012 11:06:48 +0000 http://strefarpg.net/topic/9162-r-ewangelia-nowych-dni-everafter/ Nieobecności http://strefarpg.net/topic/8509-nieobecnosci/ ... Wed, 16 May 2012 10:48:30 +0000 http://strefarpg.net/topic/8509-nieobecnosci/ Jestem wybitny, wspaniały, doskonały, świetny, etc. http://strefarpg.net/topic/9408-jestem-wybitny-wspanialy-doskonaly-swietny-etc/

Bez dwóch zdań.:szmugler:]]> Tue, 15 May 2012 08:16:49 +0000 http://strefarpg.net/topic/9408-jestem-wybitny-wspanialy-doskonaly-swietny-etc/ KALENDARIUM (Nadia) http://strefarpg.net/topic/8514-kalendarium-nadia/ Wg. czasu Faerunu za dwa dni będzie święto, na końcu dałam jego opis.

KALENDARIUM:

Tarsakh:
9.
Zebranie bohaterów w Świątyni Ogmy

10.
Wyruszenie na wyprawę

12.
Spotkanie ze smoczych Sorsha

13.
Dotarcie do wioski Lukon, odejście Constanci

14.
Przybycie do wieży maga Randala, spotkanie z Anulką, jej ojcem, dołączenie do grupy Kendora i Grima

15.
Szabrowanie w wieży, spotkanie Ralpha, znalezienie kompasu

16.
Powrót do Lukon, walka z wampirami, śmierć Kendora

17.
Wyruszenie do Purskulu

21.
Dotarcie do miasta, zatrzymanie się W złotym samorodku, poznanie Ilhana, porwanie Grima, wynajęcie Alvera przez Roderyka von Rottera, rozmowa z Grandanem i Penny

22.
Wizyta u gnomów złodziei (sławetne ucięcie ręki), śmierć Grima, śmierć Naadara

23.
pościg Alvera za morderczynią, porwanie Kayli, atak i rozbicie kultu Talony, uwolnienie elfów, morderstwo Arana na chorej psychicznie kobiecie, oskarżenie Arana o morderstwo, zabranie elfy przez straż i zlecenie im misji przyprowadzenia Haramis, wyjaśnienie sprawy pucharu, opuszczenie przez elfy miasta i ich spotkanie z Haramis

24.
Rozmowa z czerwonym magiem, zdrada Haramis przez Arana i wydanie jej straży, rozmowa z Alojzym Macduffem, walka Arana z druidami, scena �balowa� spotkanie w jednym miejscu wszystkich poza zielonowłosym, poznanie Kasandry, Selein i Nicholasa. Ucieczka rudowłosej i Eltha z miasta

25.
Opuszczenie Purskulu, spotkanie Haramis, Eltha, Nicholasa i Arana, walka z traperami, śmierć Arana

26.
Dotarcie do drowich ruin, śmierć Ilhana, Haramis z Elthem wyrusza do druidów, penetracja ruin

27.
Wyjście na powierzchnie, Haramis i Elth ruszają na północ

29.
Dotarcie do Purskul, ogniści docierają do Saint Deizer i korzystają z gościnności Daniela von Sedoffa

30.
Otrzymanie działającego kompasu, pogrzeb Naadara, atak żywiołaka na ognistych, poznanie Rakesha, teleportacja do Wrót.

ZIELONE TRAWY*
Wyruszenie na północ


*Stanowi początek wiosny, wydarzenie przepełnione radością i ulgą. Mimo lekkiego chłodu, a często również ostatniego śniegu, duchowni i bogaci obywatele robią wszystko, by domy i świątynie zostały przyozdobione najpiękniejszymi wiosennymi kwiatami. Przeznacza się na to nawet specjalne pomieszczenia, często chronione magią, gdzie kwiaty mogą zakwitnąć mimo zimna na zewnątrz. Również pospólstwo stara się zdobyć od bogatszych kwiaty, które poprzez noszenie lub rzucanie ich na ziemię, są ofiarą dla bóstw, które, według wierzeń wiejskich, przyzywają lato.]]> Sun, 13 May 2012 13:21:28 +0000 http://strefarpg.net/topic/8514-kalendarium-nadia/ Problemy i błędy http://strefarpg.net/topic/104-problemy-i-bledy/ Jeśli już mowa o problemach, to ja mam jeszcze jeden. Mianowicie gdy oglądam posty na danym temacie to wszystko ładnie. Ale gdy wychodzę do głównej strony poprzez link to wciąż pokazuje mi, ten ostatnio czytany post jako nie przeczytany. Trochę mnie to denerwuje bo teraz muszę oglądać wszystkie po kolei tematy na czerwono by nie zostać w tyle. Wiecie może co jest tego przyczyną? Sun, 13 May 2012 08:15:53 +0000 http://strefarpg.net/topic/104-problemy-i-bledy/ Filmy http://strefarpg.net/topic/1958-filmy/ Nie tylko tych obracających się wokół Fantasy czy S-F.
Ja osobiście polecę wszystkim ostatnio obejrzaną prze mnie "Czekoladę" z Johnnym Deep'em. Musze przyznać, że film jest świetny, wszyscy którzy ogladali wcześniej "Edwarda Nożycorękiego" na pewno rozpoznają podobne wątki. Zarówno "Edward.." jak i "Czekolada" poruszają problem akceptacji odmiennych od nas.
Jeszcze raz polecam..
PS.Zarówno ja jak i kilku znajomych w pewnym memnecie filmu odczuwaliśmmy autentyczny smak czekolady! To na prawde fenomenalne uczucie...

PS.2:"Constantine". Był ktoś? Oglądał ktoś? Jak wrażenia.. Mam zamiar się w tym tygodniu wybrać i chciałbym wcześniej poznać kilka opinii.. ]]> Sat, 12 May 2012 06:36:13 +0000 http://strefarpg.net/topic/1958-filmy/